ายใจออกมาเบาๆ จากนั้นก็เดินเข้าไปคว้ามือของชายคนนั้นไว้อีกฝ่ายชะงักด้วยความตกตะลึง หลังจากนั้นเขาก็หันมามองเย่ฮวาด้วยสีหน้าเกรี้ยวกราด “เจ้าเป็นใคร?”เย่ฮวาฉีกยิ้ม “ไม่ต้องสนใจหรอกว่าฉันเป็นใคร แต่บังเอิญว่าผ่านมาเห็นความอยุติธรรมพอดี เมื่อถึงเวลาต้องลงมือก็คงต้องลงมือแล้วล่ะ!”พูดจบ เย่ฮวาก็ออกแรงบีบแขนของอีกฝ่าย ชายคนนั้นเปล่งเสียงร้องและทรุดตัวลงด้วยความเจ็บปวด เขาแหงนหน้ามองเย่ฮวาพร้อมกับแผดเสียง “ฆ่ามัน!”ผู้ชายอีกสองคนที่ยืนอยู่ด้านหลังเขาคงจะเป็นบอดี้การ์ดคุ้มกัน เย่ฮวาโบกมือวูบหนึ่งตบเข้าไปที่ชายอีกคนเข้าอย่างเต็มแรง ส่วนชายอีกคนพุ่งตัวเข้ามาด้วยการใช้เท้าเล็งมาที่กลางอกของเขาเสว่หลินรีบสไลด์ตัวมาข้างๆ เย่ฮวา จากนั้นฝ่ามือขาวผุดผ่องของเธอก็ปล่อยพลังงานเข้าใส่ร่างของชายคนนั้นจนกระเด็นลอยออกไป“เยี่ยม! เยี่ยม! เยี่ยม!”ผู้ชายคนนั้นขบฟันแน่นพร้อมกับเปล่งเสียง “เยี่ยม”ออกมาติดต่อกันสามครั้ง จากนั้นก็พูดว่า “ในเมื่อกล้าลองดีกับตระกูลเสอของข้า ลี่เฟิงผู้นี้จะทำให้พวกเจ้าต้องชดใช้อย่างสาสม!”“ปัก!”เย่ฮวายกเข่าขึ้นกระแทกหน้าของลี่เฟิงอย่างรุนแรงอีกฝ่ายสลบเหมือดในทันที เยว่เหยารีบดึงเย่ฮวาและเสว่หลิน “ไปเถอะๆ หากคนของตระกูลเสอมาถึงที่นี่พวกเราหนีไม่รอดแน่”เย่ฮวาพยักหน้าเบาๆ จากนั้นก็เดินออกไปพร้อมกับเยว่เหยาและคนอื่นๆ คนที่เข้ามายืนมุงต่างหลีกทางให้พวกเขา สายตาของคนเหล่านั้นมองมาด้วยความช
