ร์ไปไหนมา? เหตุใดพลังปีศาจของนางถึงได้รับความเสียหายร้ายแรงถึงเพียงนี้!”เยว่เหยาหยิบหางอสูรวิญญาณสีชาดออกมาจากกระเป๋าและยื่นให้หัวหน้าตระกูล “ท่านพ่อ นี่คือหางของอสูรวิญญาณสีชาด มันคือวัตถุดิบชิ้นสุดท้ายที่ใช้หลอมโอสถหทัยแกร่งให้ท่านแม่ ครั้งนี้ข้าได้มันมาแล้ว ต้องขอบคุณผู้มีพระคุณท่านนี้ที่ช่วยเหลือเรา”หัวหน้าตระกูลมาวทอดถอนหายใจเบาๆ จากนั้นก็หันไปกระซิบกับเสว่หลิน “เจ้ากับเยว่เหยานำหยินซีไปพักผ่อนก่อน”“ท่านพ่อ อันที่จริง……”เสว่หลินพูดอย่างรู้สึกผิด ริมฝีปากของเธอเผยอขึ้นเล็กน้อย
