ิดเสียงดังขึ้นเป็นระลอก หลังจากเย่ฮวาเปิดใช้สกิลล่าวายุ เขาก็ไล่ตามท่านโห่วท่านอย่างง่ายดาย แต่ก็นับว่าโชคดีที่ท่านโห่วยังมีน้าใจชะลอความเร็วให้เขาตามมาหลังจากออกเดินทางได้ครู่หนึ่ง พื้นดินจากที่เคยเป็นสีเหลืองก็กลายเป็นสีเขียวชอุ่ม พวกเขายังคงเดินหน้าเข้าไปด้านใน ทันใดนั้นก็พบสถานที่ในช่วงฤดูใบไม้ผลิที่กำลังออกดอกออกผลและมีชีวิตชีวาเป็นอย่างมากดอกไม้นานาพันธุ์ขึ้นบนพื้นหญ้า ธารน้าใสไหลตัดผ่านพื้นหญ้าเขียวขจี มีลูกปลาสองตัวที่กำลังแหวกว่ายอยู่ในนั้น อีกทั้งยังมีนกที่กำลังโบยบินท่ามกลางความงามช่างเป็นภาพที่งดงามเป็นอย่างยิ่งฉากอันงดงามราวกับเทพนิยายตรงหน้า ทำให้เย่ฮวารู้สึกเสียดายที่เมื่อสักครู่ไม่ได้ชวนมู่จื่อหานให้มาที่นี่ด้วยกันท่านโห่วกลายร่างเป็นมนุษย์และเหยียบลงสู่พื้นหญ้าอีกครั้ง เขาพูดกับเย่ฮวาด้วยเสียงแผ่วเบา “เก็บสัตว์พาหนะของเจ้าเถอะ พลังสภวาะอันเดดของมันรุนแรงเกินไป ไม่ใช่เรื่องง่ายที่จะเข้าไปด้านใน”เย่ฮวาพยักหน้าตอบกลับไป จากนั้นเขาก็เก็บสัตว์พาหนะกลับเข้าสู่ช่องมิติสัตว์เลี้ยง และเดินตามท่านโห่วเข้าไปด้านในหลังจากข้ามเนินเขาลูกใหญ่มายืนอยู่ด้านบนจุดที่สูงขึ้น เย่ฮวาก็อ้าปากค้างด้วยความตกตะลึง รอบๆ เนินเขาแห่งนี้ถูกห้อมล้อมด้วยสระน้าที่มีขนาดไม่ใหญ่เท่าไหร่นัก ภายในนั้นมีดอกไม้ป่าสีฟ้าเกล็ดน้าแข็งเต็มไปหมด บนดอกไม้มีปราณสีฟ้าหมุนวนอยู่รอบๆแน่นอนว่าสิ่งที่สร้างความตกตะลึ
