ันคิดไว้อยู่แล้วว่านายต้องกลับมาช่วย”ท่านโห่วหันมามองเขา ร่างใหญ่โตของเขาสั่นสะท้านเล็กน้อย “หืม? เจ้าหนู…เจ้ามาอยู่ที่นี่ได้อย่างไร?”“พรวด…” เย่ฮวาแทบจะกระอักเลือดออกมา เขาถลึงมองอีกฝ่ายด้วยท่าทางโกรธเคือง“พวกเจ้าออกไปก่อน ตรงนี้ให้เป็นหน้าที่ของข้า!”ท่านโห่วหันไปมองลัวหนิงและลัวเชวด้วยสายตาเยือกเย็น “พวกเจ้าทั้งสองกล้าสังหารนักผจญภัยจากเมืองลั่วเซียว วันนี้ข้าจะทำลายพวกเจ้าในฐานะของเผ่าเทพ!”ลัวเชวเห็นท่านโห่วปรากฏตัวขึ้น สีหน้าของเขาก็เริ่มแสดงออกถึงความตื่นตระหนก ท่านโห่วคือบอสระดับเซียนในตำนาน และอยู่ในระดับที่สูงกว่าอีกฝ่ายหนึ่งขั้นดังนั้นลัวเชวไม่มีทางที่จะรับมือกับเขาได้“อสูรดุร้ายที่กินเนื้อมังกรเป็นอาหาร ข้ารู้จักชื่อเสียงเรียงนามของเจ้าดี ไม่ว่าจะช้าหรือเร็วยังไงข้ากับเจ้าก็ต้องเผชิญหน้ากันเพื่อชำระแค้น แต่วันนี้ข้าขอเตือนเจ้าไว้ก่อนว่าอย่าได้เข้ามาขัดขวางข้า เพราะเจ้าอาจจะต้องเจอกับผลลัพธ์ที่ไม่คาดคิด!”“งั้นเรอะ?”ท่านโห่วยิ้มด้วยรอยยิ้มเยือกเย็น เขาหันมามองเย่ฮวาที่กำลังจะเดินออกไปจากที่นี่ “เจ้าหนู หากเจ้าทำลายหลุมฝังศพของโจรแก่ผู้นี้ได้ ข้าจะมอบอาวุธระดับเทพให้เจ้า ดีหรือไม่?”เย่ฮวาดวงตาเป็นประกาย เขารีบพูดขึ้นว่า “ท่านโห่วไม่ต้องห่วง ไม่มีปัญหาอยู่แล้ว!”ดาบในมือเกิดแสงสว่างวาบขึ้น เย่ฮวาพุ่งไปที่หลุมศพของลัวเชว แต่เมื่อมองอย่างละเอียดก็พบว่ามันไม่ใช่หลุมฝังศพธรรมดาอย่
