”พูดจบเขาและพี่หน่ายก็เปิดวาร์ปเพื่อเดินทางกลับเมืองลั่วเซียว หลังจากซ่อมอาวุธต่างๆ และเติมยาเรียบร้อยแล้ว เขาก็หันไปยิ้มให้พี่หน่าย “ว่ามาเลย อยากไปที่ไหนดี?”พี่หน่ายบุ้ยปาก “เมื่อวานตอนที่ฉันกับเสี่ยวเยว่เยว่ไปเก็บเลเวลด้วยกันบังเอิญเจอแผนที่แห่งหนึ่งถือว่าไม่เลวเลย แผนที่ระดับสูงเลเวล 123 ในนั้นมีมอนสเตอร์เสริมสร้างความแข็งแกร่งระดับเจ็ดด้วย พวกเราไปที่นั่นกันเถอะ”เย่ฮวาพยักหน้าเบาๆ จากนั้นก็เรียกม้าวายุล่าวิญญาณโลหิตออกมา หลังจากกระโดดขึ้นไปนั่งบนหลังมัน เขาก็ยื่นมือให้พี่หน่าย “ขึ้นมาสิ~”พี่หน่ายกระตุกยิ้มด้วยความดีใจ เธอยื่นมือออกมาจับมือเขา จากนั้นเขาก็ออกแรงดังเธอขึ้นมานั่งด้านบนหลังม้าวายุล่าวิญญาณโลหิต เมื่อพร้อมแล้วพวกเขาก็เดินทางออกนอกเมืองทันทีภายในลานกว้างเมืองลั่วเซียว มีผู้เล่นชายคนหนึ่งกำลังยืนมองร่างของพวกเขาที่กำลังออกจากเมือง สายตาของเขาแฝงไปด้วยความชั่วร้าย และเอ่ยปากพูดขึ้นด้วยน้าเสียงเยือกเย็น “เย่ฮวาสินะ ฉันจะทำให้ชื่อเสียงของนายป่นปี้ คอยดูก็แล้วกัน!”…… ลมหนาวปะทะเข้ากับร่างของพวกเขา เย่ฮวาได้กลิ่นหอมๆ จากบนตัวของพี่หน่ายที่ปะทะเข้ากับปลายจมูก ร่างนุ่มนิ่มของเธออยู่ในอ้อมกอดของเขา ขณะที่ใบหน้าของเธอแอบแดงระเรื่อด้วยความเขินอายตอนนี้เขาพยายามท่องคติธรรมเพื่อข่มอารมณ์ความรู้สึก แม้ว่าพี่หน่ายจะเป็นเด็กสาวอายุ 16 ปี แต่ภายในเกมเธอกลับเป็นดั่งสาวบานสะพรั่งโตเต็
