มวัยหน้าอกหน้าใจที่เธอภาคภูมิใจก็ดึงดูดอารมณ์ของเหล่าผู้เล่นเพศชายเสียเหลือเกิน“เธอยังเป็นเด็ก…เธอยังเป็นเด็ก…เธอยังเป็นเด็ก…”เขาท่องภายในใจอย่างไม่หยุด ตอนที่พี่หน่ายหันมามอง ใบหน้าเล็กๆ ของเธอก็แทบจะชนเข้ากับหน้าของเขาเธอถามด้วยความสงสัย “เย่เย่น้อยกำลังพูดอะไรอยู่เหรอ?”“หา? เปล่าๆ ฉันกำลังคิดว่า…จะสร้างกองทัพอัศวินมังกรเพลิงก่อนที่จะเริ่มสงครามระดับชาติเท่าไหร่ดีน่ะ”เขารีบหาข้ออ้างเบี่ยงเบนประเด็นพี่หน่ายแอบขมวดคิ้วเข้าหากัน เธอหันกลับมาจนทำให้เขารู้สึกได้ถึงหน้าอกที่ร้อนผ่าว เขาแอบถอยผงะออกไปเพื่อรักษาระยะห่าง พี่หน่ายกระซิบเบาๆ “เย่เย่น้อย เหลืออีกห้าเลเวล นายก็จะออกจากเกมหลิงเกิงแล้วใช่ไหม?”ได้ยินคำถามนี้จากปากเธอ เขาก็เข้าใจได้ในทันทีว่าเธอต้องการสื่ออะไร เขายื่นมือออกไปลูบศีรษะเธอเบาๆ“ไม่หรอก ไม่ต้องกังวลใจนะ”“อื้อ…”เธอบุ้ยปาก “ปีหน้าฉันก็ต้องสอบเข้ามหาลัยแล้ว ถึงเวลานั้นฉันคิดว่าจะสมัครมหาลัยเดียวกับนาย ฉันไปเป็นรุ่นน้องของนายที่มหาลัยดีป่ะ?”เขารีบพูด “เธอยังเด็กอยู่เลยนะ อย่าเพิ่งด่วนตัดสินใจสิ คะแนนของเธอดีขนาดนั้น ยังไงก็สอบเข้ามหาลัยที่ดีกว่านี้ได้แน่ๆ เธอจะมาเรียนที่เดียวกับฉันทำไมเนี่ย?”“แต่มหาลัยนายก็ไม่ได้เลวร้ายนี่นา”พี่หน่ายบุ้ยปาก เธอก้มหน้าลงและถามด้วยเสียงแผ่วเบาว่า “เย่ฮวา นายรังเกลียดฉันมากเลยสินะ”เขาชะงักและรีบพูดไปว่า “เธอคิดอะไรของเธอเนี่ย?ฉันเป็นคนยังไงเ
