าเป็นเรื่องที่ดี อันที่จริงเขาไม่ได้สนใจเรื่องดูหนังพวกนี้เท่าไหร่นัก แต่ก็ไม่ได้เลวร้ายอะไรเพราะอย่างน้อยๆ ก็ถือว่าได้พักผ่อนหย่อนใจไม่มีใครคาดคิดว่าเยว่เอ๋อร์จะนั่งซับน้าตาตั้งแต่ต้นจนสาเหตุก็เป็นเพราะหมูป่าตัวนั้นคิดว่าตัวเองต้อยต่าจึงไม่กล้าแสดงออกถึงความรักที่มีต่อนางเอกอย่างเปิดเผย สิ่งนี้ทำให้เย่ฮวาพูดไม่ออก หมูป่าสมัยนี้ล้ายุคขนาดนี้เลยเหรอ?มีความรักกับเขาด้วย?!ตอนนี้เป็นช่วงบ่ายและไม่ใช่วันหยุดสุดสัปดาห์ ดังนั้นภายในโรงภาพยนตร์จึงมีคนไม่มาก ส่วนใหญ่ก็นั่งห่างจากกัน ดังนั้นจึงไม่ได้บรรยากาศของโรงภาพยนตร์เท่าไหร่นักเย่ฮวาคิดว่าถ้าหากมีคนนั่งอยู่ด้านในโรงภาพยนตร์เยอะๆน่าจะช่วยเสริมให้ที่นี่มีความเป็นโรงภาพยนตร์มากกว่าเยอะเลย ครั้งนี้เย่ฮวาไม่ได้ไปเปิดห้องวีไอพีชั้นบนเพื่อชมภาพยนตร์เป็นการส่วนตัว แต่สาวๆ ก็ไม่ได้ใส่ใจกับเรื่องเล็กๆ น้อยๆ นี้หลังจากภาพยนตร์ฉายมาได้ครึ่งชั่วโมง มู่จื่อหานก็กระซิบข้างหูเขา “เย่ฮวา ฉันไปห้องน้าแป๊บหนึ่งนะ เดี๋ยวมา”เย่ฮวายิ้ม “ฉันก็อยากเข้าห้องน้าพอดี ไปด้วยกันนะ”“อื้อ!”มู่จื่อหานพยักหน้าเบาๆ จากนั้นเย่ฮวาก็หันไปบอกเยว่เอ๋อร์และเดินออกไปพร้อมกับมู่จื่อหาน ตอนที่เดินมาถึงชั้นสองและ เดินผ่านห้องวีไอพีที่หรูหราสำหรับพวกคนรวย เย่ฮวาและมู่จื่อหานก็แยกย้ายกันไปเข้าห้องน้าหลังจากทำธุระส่วนตัวเรียบร้อยและกำลังจะหมุนตัวเดินออกจากห้องน้า จู่ๆ ก็มีเสียงคนตะโก
