นขอทิชชู่ เขาบอกให้เย่ฮวาช่วยหยิบทิชชู่จากห้องข้างๆ ให้ แต่หลังจากที่เดินสำรวจดูตามห้องน้ากลับไม่มีทิชชู่แม้แต่ห้องเดียวด้วยความหวังดีของเขาที่มีอยู่จึงหมุนตัวเดินออกจากห้องน้าเพื่อไปซื้อกระดาษทิชชู่ให้พวกเขาเหล่านั้นเย่ฮวาเดินลงมาหาด้านล่างอยู่ครู่ใหญ่ ในที่สุดก็ได้กระดาษทิชชู่ราคาห่อละ 2.5 หยวนมาหนึ่งห่อซึ่งเป็นราคาที่แพงมากสำหรับกระดาษทิชชู่ธรรมดาๆ แบบนี้ เย่ฮวาจึงแอบสงสัยว่ากระดาษพวกนี้มีไว้ใช้สำหรับผู้หญิงโดยเฉพาะหรือเปล่านะตอนที่เย่ฮวาเดินเลี้ยวมาที่ทางเดิน เขาก็เห็นว่ามีคนสองคนกำลังยืนขวางมู่จื่อหานไม่ให้เธอเดินออกมา“สาวน้อย ห้องวีไอพีของฉันมีทุกอย่างเลยนะ เข้าไปดูหนังด้วยกันก่อนสิ เดี๋ยวฉันขับแลมโบกินีพาเธอออกไปเที่ยวดีไหม?” ชายหนุ่มสวมใส่ด้วยชุดสูทพูดกับมู่จื่อหานโดยไม่ได้สนใจสาวน้อยแต่งหน้าหนาเตอะที่ยืนอยู่ข้างๆเขาสาวน้อยคนนั้นดูไม่ค่อยพอใจเท่าไหร่นัก ราวกับว่าเธอกำลัง “ถูกแย่งความรัก” มู่จื่อหานตอบกลับไปด้วยเสียงเย็นชา “ไม่ต้องหรอก ฉันมากับเพื่อน”ชายคนนั้นโบกมือไปมาด้วยท่าทางมั่นอกมั่นใจ “งั้นเธอไปบอกเพื่อนเธอ วันนี้ฉันเหมาห้องให้พวกเขาทั้งหมดเลย โอเคไหม?”“ไม่ต้องรบกวนนายหรอก”เย่ฮวาเดินมาจากทางด้านหลังมู่จื่อหาน จากนั้นก็ดึงแขนของเธอมาอยู่ข้างๆ พร้อมกับหันไปยิ้มให้ผู้ชายคนนั้น“วันนี้ฉันพาแฟนของฉันมาดูหนัง พวกเราไม่เคยรู้จักกันเพราะฉะนั้นไม่ต้องรบกวนนายหรอก”ชายคนนั้นเห็นเ
