มี หมอนั่นไม่กล้าทำอะไรหรอก เที่ยวให้สนุกเถอะ แถวๆ นี้มีร้านบุฟเฟต์บาร์บีคิวด้วยนะ พวกเราดูหนังจบแล้วออกไปหาอะไรกินกัน”ระหว่างที่พูดเย่ฮวาและมู่จื่อหานก็เดินกลับมานั่งที่เดิม เยว่เอ๋อร์ยังคงโศกเศร้าอยู่กับฉากรันทดของพระเอกหมูป่าและนางเอก หลังจากนั่งลงบนเก้าอี้แล้ว เย่ฮวาก็หยิบป๊อบคอร์นอีกถังที่อยู่ในมือเยว่เอ๋อร์มานั่งกินต่อผ่านไปได้ไม่กี่นาที จู่ๆ ก็มีเสียงเดินดังขึ้นข้างๆ หู เย่ฮวาหันไปมองก็พบว่าชายคนนั้นกำลังเดินเข้ามาและกวาดตามองรอบๆ ราวกับหาอะไรบางอย่าง ตอนที่อีกฝ่ายหันมาเห็นเย่ฮวา สายตาของเขาก็แสดงออกถึงความโหดเหี้ยม แต่มันก็เป็นแค่ชั่วพริบตาเดียวเท่านั้น จากนั้นอีกฝ่ายก็เดินตรงมาหยุดอยู่ข้างๆ มู่จื่อหานยังไม่ทันที่มู่จื่อหานจะได้พูดอะไร อีกฝ่ายก็ยื่นนามบัตรสีทองให้เธอ “สวัสดี เมื่อสักครู่อาจจะยังไม่ทันได้แนะนำตัวอย่างเป็นทางการ ผมลี่ห้าวประธานของเหลิ่งเฟิงกรุ้ป ขอทำความรู้จักกับคุณหน่อยได้ไหม?”ชื่อของเขาระบุอยู่บนนามบัตรที่ยื่นให้มู่จื่อหานอย่างชัดเจน อาจจะเป็นเพราะนามบัตรเป็นสีทองกระทบกับแสงจากหน้าจอจึงทำให้เกิดความระยิบระยับ ด้านบนนั้นมีข้อมูลส่วนตัวแกะสลักด้วยเลเซอร์ แค่เห็นก็รู้แล้วว่าอีกฝ่ายคงคิดจะใช้เงินเพื่อแย่งมู่จื่อหานไปจากเย่ฮวามู่จื่อหานไม่ได้สนใจอีกฝ่ายแม้แต่น้อย เย่ฮวาเองก็แอบรู้สึกขบขันกับท่าทางของอีกฝ่ายเช่นกัน ทายาทตระกูลมู่มีเงินทองมากมาย คุณมู่คือบุคคลที่ร
