ล่ะ”เย่ฮวาเหลือบเห็นกระดาษทิชชู่ในมือก็ยกมือขึ้นมาตบหน้าผากตัวเองเวรแล้ว! พี่ชายพวกนั้นยังนั่งรออยู่ในห้องน้าอยู่เลย!เย่ฮวารีบวิ่งไปที่ห้องน้า ตอนที่เขามาด้านในก็พบว่าผู้ชายวัย 18-19 กำลังล้างมืออยู่ เย่ฮวาจึงยิ้มและถามด้วยความเคอะเขิน “เอ่อ น้องชาย…พี่ชายที่อยู่ในห้องน้าห้องที่สองไปแล้วเหรอ?”ชายคนนั้นหันมามองเขาด้วยสีหน้าราวกับกำลังเบื่อโลก “ฉันเอง…”เย่ฮวาถอยผงะออกไปหนึ่งก้าว จากนั้นก็พูดด้วยสสีหน้าตกตะลึง “นายบอกว่า…ไม่มีกระดาษไม่ใช่เหรอ?”ชายคนนั้นเหลือบมองทิชชู่ในมือเขา จากนั้นก็ยิ้มด้วยรอยยิ้มขมขื่น “รบกวนนายแย่เลย แต่พอดีว่าอยู่ในห้องน้าแล้วก็เลยใช้มือแทนน่ะ จะว่าไปฉันทำให้นายต้องเสียเงินฟรีเลย เอาแบบนี้ ฉันจะรับทิชชู่ไว้แล้วก็จ่ายเงินให้นายนะ”พูดจบชายคนนั้นก็หยิบเงินออกมาสิบหยวน เย่ฮวาเห็นมือของเขายังเปียกชุ่ม จึงพูดด้วยรอยยิ้ม “ไม่ต้องหรอก ก็แค่กระดาษไม่กี่หยวนเอง นายรับไปเช็ดมือก่อนเถอะ”พูดจบเขาก็ยื่นทิชชู่ให้อีกฝ่ายและเดินออกมาจากห้องน้า ตอนที่เขาเดินอกมาก็พบว่าหลี่ห้าวกำลังยืนพิงกำแพงอยู่ข้างๆ ชายร่างกำยำ พวกเขาสองคนดูเหมือนจะไม่ได้มาดีด้วยสิหลี่ห้าวเห็นเย่ฮวาเดินออกมา อีกฝ่ายก็กระตุกมุมปากแล้วถามว่า “เมื่อกี๊คิดว่าตัวเองเท่มากสินะ?”เย่ฮวาเอียงศีรษะและยิ้มตอบกลับไป “ก็ไม่เลวนะ”“ไอ้เลว!”อีกฝ่ายแผดเสียงออกมาด้วยความเกรี้ยวกราด ชายร่างกำยำที่ยืนอยู่ข้างๆ พุ่งตัวเข้ามาปราชิดเ
