ขา เย่ฮวาขมวดคิ้ว ถ้าหากเป็นเมื่อครึ่งเดือนก่อนเขาอาจจะรู้สึกหวาดกลัวเพราะบาดแผลขนาดใหญ่ต้องใช้เวลาในการพักฟื้นนานและไม่สามารถใช้กำลังได้ แต่หลังจากที่เซลล์ในร่างกายของเขาแข็งแกร่งขึ้น บาดแผลของเขาก็ฟื้นฟูได้อย่างสมบูรณ์ อีกทั้งยังมีพลังและความเร็วที่สูงขึ้นความสามารถนี้ทำให้เขาไม่ได้รู้สึกหวาดกลัวชายกำยำผู้นี้อีกต่อไปเย่ฮวาสไลด์ตัวถอยหลังออกไป วินาทีที่ชายร่างกำยำปรากฏตัวขึ้นด้านข้าง เย่ฮวาก็หลบการโจมตีของอีกฝ่ายได้อย่างรวดเร็ว จากนั้นเขาก็หมุนตัวและใช้เท้าเตะไปที่ก้นของอีกฝ่าย เท้าของเขายืดหยุ่นได้เป็นอย่างดีจึงทำให้สามารถถอยหลังออกไปติดต่อกันสองก้าวโดยไม่ล้ม แต่ชายร่างกำยำกลับพุ่งถลาไปด้านหน้าจนหน้าคะมำเข้ากับโถปัสสาวะหลี่ห้าวดึงมีดในกระเป๋าออกมาและพุ่งเข้าใส่เย่ฮวาอย่างรวดเร็ว เย่ฮวาจึงรีบเอนตัวไปด้านหลังเพื่อหลบคมมีด จากนั้นก็ใช้เท้าข้างหนึ่งก้าวถอยไปด้านหลังและยกขาอีกข้างขึ้นมาฟาดเข้าใส่บ่าของหลี่ห้าวจนมีดกระเด็นลอยออกไปหลี่ห้าวตกตะลึงกับสิ่งที่เกิดขึ้น ดูเหมือนว่าเขาคงคิดไม่ถึงว่าเย่ฮวาจะมีความคล่องแคล่วถึงขั้นนี้ ระหว่างที่อีกฝ่ายกำลังตกตะลึง เย่ฮวาก็ซัดหมัดเข้าใส่หน้าหล่อเหล่าของอีกฝ่ายทันทีแต่วินาทีที่หมัดกำลังจะปะทะเข้าใส่หน้าของเขา เย่ฮวาก็หยุดการเคลื่อนไหวอย่างฉับพลัน เขาดึงหมัดกลับมาและพูดด้วยน้าเสียงเยือกเย็น “อย่ามายุ่งกับพวกฉันอีกไม่อย่างนั้นนายได้เสียใจในภายหลังแน
