ยให้ผู้เล่นระดับสูงของกิลด์หานเยว่เหมิงมีความแข็งแกร่งเพิ่มขึ้นดังนั้นเย่ฮวาจึงไม่ได้รู้สึกเสียดายกับผลลัพธ์นี้การแบ่งไอเท็มรอบนี้ใช้เวลาไปไม่น้อย หลังจากนั้นเย่ฮวาก็สั่งให้ทุกคนแยกย้ายกันออกไปพักผ่อน หลังจากใช้เวลาสู้กับกองทัพอันเดดมาอย่างต่อเนื่องถึง 16 ชั่วโมงตอนนี้ก็เริ่มขึ้นวันใหม่แล้ว อีกไม่นานระบบก็จะปิดปรับปรุงเซิร์ฟเวอร์ ดังนั้นเขาจึงไม่คิดจะเสียเวลาอยู่ที่นี่นานกว่านี้หลังจากทุกคนแยกย้ายกันออกจากระบบ เย่ฮวาก็หันไปยิ้มให้มู่จื่อหานและออกจากระบบพร้อมกัน เขาไม่อยากอยู่ในเกมและถูกดีดออกจากเกมหลังจากที่ระบบปิดปรับปรุงเซิร์ฟเวอร์ เพราะถ้าหากมีข้อมูลบางอย่างหายไปเขาคงได้หลั่งน้าตาจริงๆ แน่หลังจากถอดหมวก เย่ฮวาก็เดินออกจากห้องและตะโกนเรียกมู่จื่อหานที่อยู่ด้านบน หลังจากผ่านไปครึ่งนาทีให้หลัง มู่จื่อหานก็เดินออกมาจากห้องพร้อมกับดวงตาที่หนักอึ้งราวกับพร้อมที่จะหลับได้ทุกเมื่อ“มีอะไรเหรอ?” มู่จื่อหานเดินลงมาพร้อมกับถามด้วยน้าเสียงนุ่มนวลเย่ฮวายิ้ม “ขอฉันยืมรถหน่อยได้ไหม ฉันจะออกไปข้างนอกหน่อยน่ะ”มู่จื่อหานแปลกใจ “ดึกขนาดนี้แล้วนายจะไปไหน?นายอยู่ในเกมทั้งวันแล้วนะ ตอนนี้ก็สายมากแล้ว นายต้องพักผ่อนให้เต็มที่ก่อน ส่วนธุระค่อยไปจัดการพรุ่งนี้เถอะ”เย่ฮวาส่ายหน้า เขายิ้มด้วยรอยยิ้มขมขื่น “อันที่จริงตอนที่หัวใจฉันหยุดเต้นคราวก่อน ฉันรู้สึกว่าตั้งแต่วันนั้นร่างกายของฉันมีปัญหาบางอย่าง ถึงแม
