“พี่หลิน…พี่ล้อเล่นใช่ไหม!”
ใบหน้าของจางเถี่ยเขียวคล้ำ ทั้งใบหน้าที่ดำสนิทกลับมองเห็นเป็นสีเขียวได้ ย่อมแสดงให้เห็นถึงความหวาดหวั่นในใจของเขา
ให้ตายเถอะ ความสามารถของพี่หลิน เขามีสิทธิ์พูดมากที่สุด
ตลอดเส้นทางที่ผ่านมา เขาเข้าร่วมการต่อสู้แทบทุกครั้ง
ด้วยความสามารถของหลินอันในตอนนี้ อย่าว่าแต่ไม่ใช้หนามเทพเลย
ต่อให้ยืนนิ่งๆ ให้เขาตี หากไม่เปิดใช้หมัดหนักถล่มทลาย เขาต่อยจนหมดแรงก็ยังทำลายการป้องกันของหลินอันไม่ได้
ยิ่งไม่ต้องพูดถึงว่าถ้าพี่หลินลงมือเอง…
ให้ตายเถอะ
จางเถี่ยรีบโบกมือไปมา แสดงให้เห็นว่าตนเองไม่อยากจะ “ประลอง” กับหลินอันเลยแม้แต่น้อย
นั่นมันไม่ใช่การหาเรื่องเจ็บตัวหรอกหรือ…
หลินอันไม่ได้ใส่ใจกับปฏิกิริยาของเขา ตอนนี้อสูรกลายพันธุ์หาตัวได้ยาก ในที่นี้ก็ไม่มีใครทนรับความเสียหายของเขาได้
เว้นแต่ว่าจะสร้างห้องทดลองการต่อสู้ขึ้นมาในอนาคต ถึงตอนนั้นก็จะสามารถทดสอบความสามารถของตนเองได้อย่างเต็มที่
แต่ตอนนี้ยังเร็วเกินไป
คิดไปคิดมา ก็มีเพียงจางเถี่ยเท่านั้นที่เหมาะจะประลองกับเขาสักตั้ง
“มา!”
“ผมจะลดค่าสถานะลงเหลือ 10 แต้ม ใช้ความสามารถระดับ 0 สู้กับคุณ”
ขณะที่พูด หลินอันก็ถอดยุทโธปกรณ์บนตัวออก
