่าตายที่นี่ นายนั่นแหละหมายความว่ายังไง!”ผู้เล่นอินเดียต้องการยึดครองแร่เหล่านั้นจึงลงมือกับผู้เล่นจีน ดังนั้นเรื่องนี้อินดราย่อมรู้ดีอยู่แก่ใจจึงยากเกินกว่าที่จะตอบคำถามของเย่ฮวาได้ เขาจึงแสร้งตอบกลับด้วยน้าเสียงเยือกเย็น “ที่นี่เป็นแผนที่ส่วนรวม ฉันแนะนำว่าทางที่ดีที่สุดนายอย่าเข้ามายุ่งวุ่นวายที่นี่จะดีกว่า ปล่อยรองหัวหน้ากิลด์ของพวกเราซะ ความร่วมมือของเราจะได้ไม่เป็นโมฆะ”“ถุย!”เย่ฮวากล่าวเสียงทุ้มต่า “ถ้าไม่มีผู้เล่นจีนของเราป่านนี้พวกนายก็คงยังมุดหัวอยู่ในเมืองพรหมจันทร์ของนายนั่นแหละ ไม่มีทางที่จะยึดเมืองรุ่งอรุณได้เหมือนทุกวันนี้หรอก วันนี้พวกนายทำให้พี่น้องของฉันต้องตาย ถ้าหากนายไม่รับผิดชอบกับสิ่งที่เกิดขึ้น ฉันจะทำให้เมืองพรหมจันทร์ของพวกนายต้องเจอจุดจบเหมือนกับเมืองเทพพันธะ!”อินดราสีหน้าเคร่งขรึม หลังจากเงียบไปหลายวินาทีเขาก็ออกคำสั่ง “เอาไอเท็มที่ได้จากผู้เล่นกิลด์หานเยว่เหมิงคืนพวกเขาไป!”ผู้เล่นที่ยืนอยู่รอบๆ ต่างพากันยืนนิ่ง ท้ายที่สุดพวกเขาก็โยนทั้งไอเท็มและโอสถลงบนพื้น เย่ฮวาหันไปส่งสายตาให้โม่ซาง จากนั้นเขาก็นำผู้เล่นของตัวเองอีก 2-3คนไปเก็บของเหล่านั้นกลับมา หลังจากพวกเขาเดินกลับมาเย่ฮวาก็ถามอีกครั้งว่า “ครบไหม?”โม่ซางส่ายหน้า “ยังขาดโอสถอายุยืนอีก 50 เม็ด”สิ้นสุดเสียงของโม่ซางเย่ฮวาก็หันกลับไปมองอีกฝ่ายด้วยสายตาเยือกเย็น อินดราเริ่มตื่นตระหนก เขาแสร้งพูดด้วยน้าเส
