ียงสงบนิ่ง “โอสถพวกนั้นพวกฉันใช้หมดแล้ว คงคืนให้พวกนายไม่ได้ เอาแบบนี้แล้วกัน…ฉันจะให้ไอเท็มระดับสวรรค์หนึ่งชิ้นเพื่อเป็นการแลกเปลี่ยน”เย่ฮวายื่นมือซ้ายไปด้านหน้า “เอาโอสถอายุยืนคืนมาให้ครบ 50 เม็ด หายไปหนึ่งเม็ดฉันจะฆ่าผู้เล่นของนายจนกว่าจะครบหนึ่งหมื่นคน”“เหิมเกริม!”อินดราแผดเสียงออกมา ทันทีที่เขายกมือขึ้นนักธนูและนักเวทย์ก็เล็งเป้ามาที่เย่ฮวา สิ้นสุดคำสั่งของเย่ฮวาโม่ซางและคนอื่นๆ ก็ถอยออกไปอยู่ในจุดปลอดภัย ส่วนเขาเปิดใช้โล่เทพเสินฮวงเพื่อรับการโจมตีทั้งหมดที่ส่งออกมาจากคนเหล่านั้น ดังนั้นเขาจึงไม่ได้รับบาดเจ็บแม้แต่น้อยเมื่อเห็นค่าความทนทานของโล่เทพเสินฮวงยังเหลืออีก 60% เย่ฮวาจึงเปิดใช้สกิลชาร์จและเทเลพอร์ตเพื่อไปยืนอยู่ตรงหน้าอินดรา เขาสะบัดหลังมือไปที่หน้าของอินดราจนเกิดเสียง ‘เพี้ยะ’เป็นเพราะใช้พลังมากเกินไปหน่อย แม้ว่าเสียงจะอื้ออึงอยู่ข้างหูและรู้สึกราวกับค้อนเหล็กที่ทุบลงบนก้อนหินแต่ร่างของอินดราได้กระเด็นลอยออกไปตามแรงตบแล้ว หลังจากกลิ้งไปไกลสิบกว่าหลาร่างของเขาก็หยุดลงอินดรายกมือขึ้นมากุมหน้าอกพร้อมกับกระอักเลือดสีแดงสดออกมาตอนที่อัศวินที่ยืนอยู่ด้านหลังเย่ฮวากำลังจะลุกขึ้นยืนขาเรียวยาวของเม่ยเอ๋อร์ก็เหยียบไปที่กลางของอัศวินคนนั้นอีกครั้ง เธอกราชับง้าวมังกรจูเสิในมือพร้อมกับกล่าวเสียงเย็นชา “ไม่ได้รับคำสั่งจากพี่ชายก็อย่าหวังว่าจะได้ลุกขึ้นยืน!”นักบวชรีบฮีลเลือดให้อินด
