หรอก ถ้าจะมีปัญหาก็แค่เจ้าไม่สามารถย่อยมันได้เท่านั้น”เมื่ออีกฝ่ายพูดจบ ภาพตรงหน้าก็แกว่งไปมาจากนั้นร่างของเขาก็ผุดขึ้นมาจากใต้น้า เขาสูดหายใจเข้าลึกๆเพื่อรับออกซิเจนเข้าสู่ปอด ตอนนี้เขากลับมาลอยอยู่กลางบ่อน้าอีกครั้ง หลังจากนั้นเขาก็รีบปีนกลับขึ้นมาพร้อมกับขวดน้าแร่สองขวด“พี่ใหญ่ไม่เป็นอะไรใช่ไหมเจ้าคะ” อินถีรีบพยุงเขาขึ้นมาด้วยความเป็นห่วง“ฉันไม่เป็นไร”เขายิ้มตอบกลับไปด้วยท่าทางผ่อนคลาย จากนั้นก็ยื่นน้าแร่ให้เธอ “นี่เป็นน้าแร่ที่ฉันได้มาจากวิญญาณผู้พิทักษ์นักษัตรเนมี ขวดนี้ของเธอ พวกเรารีบไปที่อื่นต่อเถอะ”พูดจบเขาก็รีบเดินนำไปทางทิศตะวันตกของภูเขาวิญญาณล่องต่อทันที ถัดจากทางทิศเหนือคือทิศตะวันตกระหว่างเดินไปก็มีหยดน้าที่หยดติ๋งๆ ลงมาจากเสื้อผ้าของเขาตลอดทาง…“ยินดีต้อนรับเข้าสู่ค่ายกลหลิงเฉวียนสี่ทิศทางทิศตะวันตก ข้าคือวิญญาณผู้พิทักษ์สถานที่แห่งนี้” ชายร่างกำยำสวมใส่ด้วยชุดเกราะเหล็กกล่าวทักทายด้วยน้าเสียงแหบพร่าทันทีที่เห็นเขาและอินถีเดินทางมาถึงเผ่าเอลฟ์ไม่ได้มีแค่เพศหญิงและเพศชายที่มีร่างกายผอมเพรียวบอบบางเท่านั้น แต่ยังมีชายชาตรีร่างกายบึกบึนและดูหยาบกระด้างด้วย แต่เป็นสิ่งที่พบเจอได้น้อยวิญญาณผู้พิทักษ์จันทราเลือนราง อีกทั้งยังเป็นสิ่งมีชีวิตพิเศษเลเวล 120 ข้อมูลของเขาเป็นสิ่งละเว้นที่ไม่สามารถอ่านได้ แต่ก็คงไม่น่าจะต่างจากนักษัตรเนมีก่อนหน้านี้เย่ฮวาก้าวเท้าไปด้านหน้าและยกม
