ือขึ้นคารวะ“ผู้น้อยมาที่นี่ก็เพราะต้องการความช่วยเหลือจากหัวหน้าเผ่า ขออภัยหากมารบกวนท่านที่นี่”อีกฝ่ายหัวเราะร่า “อยากได้น้าแร่จันทราเลือนรางอย่างนั้นหรือ? ถ้าเช่นนั้นเจ้าก็ต้องผ่านบททดสอบของข้าให้ได้เสียก่อน”“ว่ามาเลยครับ~”อีกฝ่ายยกหมัดขึ้น “เจ้าต้องยืนรับหมัดของข้าให้ได้ข้าจึงจะมอบน้าแร่ให้กับเจ้า”หืมม! โคตรชอบความเถื่อนแบบนี้เลยว่ะ!เย่ฮวาค่อยๆ เลื่อนมือทั้งสองข้างลงแนบลำตัว จากนั้นเขาก็หันไปยิ้มให้อีกฝ่าย “เข้ามาได้เลยครับ”“อย่านะ!”อินถีรีบมาขวางด้านหน้าพร้อมกับกางแขนออกทั้งสองข้างเพื่อปกป้องเขา “ข้าคือศิษย์ของผู้อาวุโสบาโบร่าแห่งภูเขาซวีเหมี่ยว ท่านอาจารย์ฝากให้ข้าพาเขามาที่นี่ ท่านบรรพบุรุษอย่าทำให้เขาต้องได้รับบาดเจ็บเลย หากมีเรื่องอะไรเกิดขึ้นมาจัดการกับข้าเถอะ”อีกฝ่ายเลิกคิ้ว “ค่ายกลหลิงเฉวียนสี่ทิศเป็นสถานที่เพื่อทดสอบคนนอก คนภายในเผ่าย่อมเข้าไปด้านในได้อย่างไม่มีปัญหาและข้ายินดีที่จะมอบน้าแร่จันทราเลือนรางให้กับเจ้า แต่ถ้าหากเจ้ายังไม่ออกไปก็อย่าหวังว่าพวกเจ้าทั้งสองจะได้รับน้าแร่จากข้า”เย่ฮวากระตุกยิ้มและยกมือขึ้นตบบ่าอินถีเบาๆ เธอหันมามองเขาราวกับกำลังจะร้องไห้ เขาส่ายหน้า “ไม่เป็นไรหรอก ก็แค่หมัดเดียวเอง อันที่จริงเธอเองก็น่าจะรู้ว่าฉันแข็งแรงขนาดไหน”พูดจบเขาก็ดึงเธอไปอยู่ข้างๆ แล้วหันกลับไปยิ้มให้วิญญาณผู้พิทักษ์จันทราเลือนราง “จัดมาได้เลยครับ”“เจ้าคิดดีแล้วใช่หรือไม
