บเชื่อมั่นในเกมนี้ เกมหลิงเกิงผ่านการทดสอบมาเป็นเวลาหลายปี อีกทั้งยังได้รับการยืนยันจากระดับนานาชาติว่าไม่มีอันตรายหรือสร้างความเสียหายให้กับผู้ใช้งานดังนั้นเขาจึงไม่รู้สึกกลัวเกี่ยวกับสิ่งนี้นี่คือสิ่งที่เขาคิดทว่าในความเป็นจริงเขาก็แอบรู้สึกตื่นตระหนกอยู่เช่นกัน“คนโกหก! คำสัญญาที่ให้ไว้กับฉันเป็นแค่คำพูดลอยๆไม่มีความหมายอะไรเลยใช่ไหม?”เสียงของมู่จื่อหานดังขึ้นข้างหูอีกทั้งยังเป็นคำถามที่เต็มไปด้วยน้าเสียงสะอึกสะอื้น แม้ว่ามันจะเป็นคำถามแต่น้าเสียงของเธอกลับโศกเศร้าเป็นอย่างมาก“ลืมตาได้ไหม…ฉันขอร้องล่ะลืมตาเถอะ…”เมื่อได้ยินน้าเสียงโศกเศร้าดังข้างหูเขาก็เริ่มเชื่อสนิทใจว่ามู่จื่อหานอยู่ข้างๆ เขาจริง ทว่าเขากลับถูกขังอยู่ที่นี่และไม่สามารถออกจากระบบได้ นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่เขาไม่สามารถออกจากเกม ตอนที่เขาอยู่ในแดนแห่งความว่างเปล่าก็เคยมาแล้ว เพียงแค่ครั้งนี้อาจจะปิดช่องทางการสื่อสารมากยิ่งกว่าครั้งก่อนก็เท่านั้นเงาของมู่จื่อหานที่อยู่ข้างๆ ลอยเข้ามาใกล้ เย่ฮวาลุกขึ้นและยื่นมือไปหวังจะสัมผัสใบหน้าของเธอ ทว่าเป็นเพราะนั่นคือภาพมายา แทนที่เขาจะได้สัมผัสใบหน้าของเธอก็กลายเป็นล้มจับกบหน้าคะมำลงกับพื้นเสียอย่างนั้นเย่ฮวาก้มหน้าลงก็พบว่าตัวเองจมลงกับโคลนสีขาวเขาถูกดูดลึกลงไปเรื่อยๆ จนไม่สามารถกลับขึ้นมายืนอยู่ด้านบนพื้นดินได้เกิดอะไรขึ้นเนี่ย?เขาเริ่มรู้สึกได้ถึงความหวาดกลัวที่ผุดขึ้นมาในสมอ
