ขึ้นมา ครั้งที่แล้วตอนที่เขายังอยู่วิลล่าเดียวกับมู่จื่อหานก็เกือบจะเกิดเรื่องเลยเถิดขึ้นแล้ว ทว่าตอนที่กำลังจะเข้าด้ายเข้าเข็ม จู่ๆ เยว่เอ๋อร์ก็โผล่มาขัดจังหวะ มาครั้งนี้คนที่ขัดจังหวะก็ยังเป็นเธออีก ดูเหมือนว่ายัยผู้หญิงคนนี้คงจะรู้สึกได้สินะว่าจะเกิดเรื่องไม่ดีขึ้นก็เลยเข้ามาขัดขวางตลอดเวลาเมื่อคิดถึงเรื่องที่เพิ่งเกิดขึ้นเมื่อครู่เขาก็รีบไอกระแอมสองครั้งเพื่อทำให้ทุกอย่างดูเป็นธรรมชาติมากที่สุด “ฉันเพิ่งตื่นเมื่อกี๊ แล้วเมื่อคืนก็ไม่ได้มีเรื่องฟินอย่างที่คิดด้วย”เยว่เอ๋อร์ยิ้มด้วยรอยยิ้มชั่วร้าย “ทำเป็นพูดดี เมื่อคืนหานหานบอกฉันว่าเห็นนายไม่ได้พักผ่อนมาสองวันแล้วถ้าหากเกิดเรื่องอะไรขึ้นกวาจื่อคงมานั่งดูแลนายทั้งคืนไม่ได้ หานหานเองก็ไม่ได้นอนหลับสนิทมาสองคืนแล้วเหมือนกัน เมื่อคืนเธอก็คงจะไปนอนกับนายด้วยสินะ ไม่ต้องบอกฉันก็รู้ย่ะ!”เขาแสร้งยักไหล่ด้วยท่าทางสงบเสงี่ยม “เธอจะเชื่อหรือไม่เชื่อก็ตามใจ เพราะฉันไม่ได้ทำอะไรทั้งนั้นแหละ…”“จริงดิ?”“อื้อ”“อย่ามาตอแหล!”
