งสองหยุดชะงักไปหลายสิบวินาที มู่จื่อหานก็เงยหน้าขึ้นมาราวกับสงสัยว่าทำไมเขาจึงเงียบหายไป จู่ๆเขาก็ยื่นหน้าเข้าใกล้เธอและบรรจงจุมพิตลงบนริมฝีปากคู่งามนั้น กลิ่นหอมหวานที่สดชื่นบนร่างกายของมู่จื่อหานยังคงหอมกรุ่นอยู่รอบๆ ปลายจมูกของเขา และมันก็ทำให้เขารู้สึกราวกับตัวเองกำลังติดอยู่ในมนต์สะกดของเธอริมฝีปากของเธอเผยอออกจากกันและปล่อยให้เขาได้เข้าไปลิ้มลองความหวานละมุนภายในนั้น เขารู้สึกได้ถึงความร้อนระอุที่ส่งออกมาจากร่างกายของเธอ ใบหน้าขาวนวลบัดนี้ถูกแทนที่ด้วยสีมะเขือเทศราวกับเลือดกำลังปะทุภายในร่างกายอย่างดุเดือด เขาพลิกร่างของเธอให้นอนลงบนเตียงและกดเธอไว้จากด้านบน เจ้าน้องชายที่สัมผัสกับความอ่อนนุ่มที่อยู่ด้านล่างเริ่มตื่นตัวในยามเช้าแล้ว“อื้อ~”มู่จื่อหานเปล่งเสียงร้องออกมาเบาๆ พร้อมกับยกมือเล็กๆ ขึ้นมาปิดตาตัวเอง บัดนี้อารมณ์ของเขาอยู่เหนือเหตุผลทั้งปวง เขามองหญิงสาวที่ตัวเองรักซึ่งกำลังนอนอยู่ด้านใต้ตัวของเขาขณะพ่นลมหายใจเข้าออกอย่างรุนแรง ความรู้สึกนี้ทำให้เขาแทบจะกลืนกินร่างกายที่น่ารักของเธอเข้าไปทั้งตัว“ขอได้ไหม?”แม้ว่าจะรู้สึกราวกับหมาป่าผู้หิวกระหาย ทว่าเขาก็ยังใช้สติสัมปชัญญะสุดท้ายที่หลงเหลืออยู่เพื่อถามความเห็นชอบจากเธอก่อนมู่จื่อหานไม่ได้พูดอะไรทว่าเธอกลับทำเพียงแค่พยักหน้าตอบกลับมาเบาๆวินาทีนั้นสติทั้งหมดทั้งมวลที่มีอยู่ได้หายไปแล้ว เขาโน้มตัวและจูบลงบนริมฝีปากบางของมู
