จะทำให้ผู้หญิงที่ตัวเองรักมีชีวิตที่ดีในภายภาคหน้า เขาก็จะไม่ยอมปล่อยให้ทุกอย่างเกินเลยเพียงเพราะความปรารถนาเพียงชั่วครั้งชั่วคราวของตนเอง ก่อนหน้านี้เสี่ยวหยู่ก็เคยคิดจะพาตัวเองมาอยู่กับเขา ทว่าท้ายที่สุดกลับถูกเขาปฏิเสธกลับไป เป็นเพราะการตัดสินใจเช่นนั้นจึงทำให้เธอไม่มีวันหวนคืนกลับมาหาเขาได้อีกเขารู้สึกเสียใจเพราะท้ายที่สุดเธอก็ไม่ได้กลายเป็นผู้หญิงของเขาส่วนมู่จื่อหานก็คือคนที่เขาอยากอยู่ด้วยกันตลอดชีวิตทว่าเขากลับทำใจไม่ได้เพราะเธออยู่สูงเกินไปจนทำให้เขารู้สึกว่าความรักระหว่างพวกเขาเป็นเพียงแค่ภาพลวงตาเธอเป็นถึงลูกสาวเจ้าของบริษัทมู่แต่กลับหลงรักผู้ชายยากจนอย่างเขาที่ไม่มีอะไรเลยเขารู้ดีว่าถ้าหากเขาต้องการอยู่คู่กับเธอ เขาต้องมีศักดิ์ศรีมากพอ อย่างน้อยๆ ก็ต้องมั่นใจให้ได้ว่าเขาจะไม่ทำให้เธอต้องลำบาก ตอนนี้เขายังไม่มีความสามารถมากพอที่จะดูแลเธอได้ตลอดชีวิต ดังนั้นเขาจึงไม่อยากครอบครองเธอด้วยความเห็นแก่ตัว แม้ว่าเขาจะรู้สึกอยากครอบครองจนใจแทบขาด แต่สติที่เหลืออยู่ก็ยังทำหน้าที่เตือนเขาจนทำให้คิดได้ภายในช่วงเวลาที่คับขันเช่นนั้น……เช้าตรู่ของวันรุ่งขึ้นมู่จื่อหานและเยว่เอ๋อร์ต่างก็เดินออกมาส่งเขา เขาเห็นขอบตาของมู่จื่อหานแดงก่าซึ่งคาดว่าเมื่อคืนคงนอนร้องไห้ทั้งคืนแน่ๆเขารู้สึกเจ็บปวดกับสิ่งที่เห็นทว่าไม่ว่าอย่างไรเขาก็ต้องไปจากที่นี่ให้ได้ เขาต้องออกไปสร้างอนาคตของตัวเอง สร้างอนาค
