ตเพื่อให้พวกเขาทั้งสองได้อยู่ด้วยกันตลอดไป!หลังจากกล่าวลาสองสาวแล้วเขาก็เดินทางกลับไปที่หมู่บ้านซินเฉิง เป็นเวลาเกือบสองเดือนแล้วที่เขาไม่ได้กลับมาที่นี่ สถานที่ที่เขาเคยอยู่เพียงลำพังจะให้เรียกว่าบ้านก็คงเรียกได้ไม่เต็มปากเท่าไหร่นัก“ยู้ฮู~ กลับมาได้สักทีนะเจ้าเพื่อนยาก…”เจ้ากวาจื่อเปิดประตูออกมาต้อนรับเขา “ฉันเก็บกวาดเช็ดถูห้องให้นายแล้ว สะอาดเหมือนใหม่ ย้ายของเข้าไปนอนได้เลย”บรรยากาศด้านในเหมือนใหม่และสะอาดสะอ้าน ดูเหมือนว่าเมื่อวานเจ้ากวาจื่อคงจะใช้เวลาเก็บกวาดเช็ดถูตลอดทั้งวัน ไม่รู้ว่าระหว่างที่เขาไม่อยู่ที่นี่เคยผ่านอะไรมาบ้าง แต่ก็ช่างมันเถอะ ถึงแม้ว่าเขาจะรู้ดีว่าเจ้ากวาจื่อสกปรกซกมกขนาดไหน แต่หมอนี่ก็ยังทำความสะอาดห้องเป็นเย่ฮวาเดินมาดูที่ห้องของตัวเองก็พบว่าทุกอย่างเหมือนกับก่อนที่เขาจะย้ายออกไปจากที่นี่ เมื่อเห็นห้องที่ไม่มีฝุ่นเกาะแม้แต่จุดเดียวเขาก็หันไปพูดด้วยรอยยิ้มว่า“เมื่อคืนที่หายไปไม่ยอมเข้าเกมคงเป็นเพราะมัวแต่ทำความสะอาดห้องอยู่สินะ?”กวาจื่อเกาท้ายทอยแกร่กๆ “ก็แค่ทำความสะอาดเล็กน้อยเท่านั้นแหละ อันที่จริงห้องโถงแอบรกรุงรังนิดหน่อยน่ะ”เย่ฮวายักไหล่ก่อนจะหยิบเสื้อผ้าเข้าไปใส่ในตู้ ขณะถามอีกฝ่ายว่า “เปิดเทอมหน้านายจะอยู่ที่นี่ต่อหรือเปล่า?”กวาจื่อหยุดคิด “แล้วแต่นายนั่นแหละ ถ้านายอยู่ที่นี่ฉันก็อยู่ต่อ ที่นี่อิสระกว่าอยู่หอพักในมหาลัยตั้งเยอะ”“อืม”เย่ฮวาพยักหน้า “
