านหลับตาลงอย่างแผ่วเบาพร้อมกับใช้มือจับนิ้วมือของเขาไว้เย่ฮวามองมู่จื่อหานที่อยู่ห่างเพียงไม่กี่นิ้ว ขนตางอนยาวของเธอกำลังขยับขึ้นลงเล็กน้อย อีกทั้งยังหายใจถี่ขึ้นเรื่อยๆในที่สุดริมฝีปากของเขาก็ประทับลงบนริมฝีปากอมชมพูของเธอ ร่างกายของมู่จื่อหานสั่นเล็กน้อย เย่ฮวาใช้ปลายลิ้นที่อ่อนนุ่มเผยอริมฝีปากของเธอขึ้น จากนั้นเขาก็เริ่มลิ้มรสชาติจากเธอโดยที่เธอก็ค่อยๆ ตอบสนองเขาอย่างช้าๆ เย่ฮวาใช้มือจับมือของเธอไว้จนแน่น ผู้หญิงคนนี้…เขาจะไม่มีวันปล่อยมือเธออย่างเด็ดขาด!……เช้าวันรุ่งขึ้น ตอนที่เดินออกมาจากห้องก็พบว่าลินดาเตรียมอาหารเช้าไว้เรียบร้อย มู่จื่อหานนั่งรออยู่ที่โต๊ะอาหารก่อนหน้านี้แล้ว นิ้วที่เรียวยาวของเธอกำลังเลื่อนดูข้อมูลบนหน้าจอโน๊ตบุ๊คตรงหน้าเธอ ทันทีที่เห็นเขาเดินเข้ามา แก้มทั้งสองข้างของเธอก็เริ่มแดงระเรื่อขึ้นเย่ฮวานั่งลงบนเก้าอี้ และหันไปมองเธอ “ดูอะไรอยู่เหรอ?”มู่จื่อหาน “กำลังดูการเตรียมการสงครามกลางเมืองอยู่ อีกอย่างเดือนหน้าก็ใกล้จะเปิดเรียนแล้วด้วย ต้องเตรียมลงทะเบียนด้วยนะ”เย่ฮวายิ้ม “ฉันคิดว่าถึงเวลาที่ฉันควรจะกลับไปเรียนด้วยเหมือนกันนะ~”มู่จื่อหานยิ้ม “งั้นตอนเปิดเรียนพวกเราไปลงทะเบียนด้วยกันเถอะ~”“เอาสิ~”หลังจากเสี่ยวหยู่จากไป เย่ฮวาก็หยุดเรียนไปกว่าครึ่งปี อันที่จริงเขาเองก็ควรจะกลับไปเรียนได้แล้ว แม้ว่าเขายังลืมเสี่ยวหยู่ไม่ได้ ทว่าตอนนี้เขาสามารถก้าวผ่านความเจ็บ
