งที่เกิดขึ้นจากความล้มเหลวในการสร้างของข้า พวกเจ้าฆ่ามันก็ดีแล้วล่ะ ใช้ชีวิตของมันเพื่อแลกกับการฟื้นคืนชีพให้กับโห่วนับเป็นเรื่องที่ดี”หลังจากกล่าวลาพวกเขาก็เดินทางออกมาจากภูเขายื่อจ้าวทันที ตอนที่กลับมายืนอยู่ข้างทะเลสาบ เย่ฮวาก็พูดกับทุกคนว่า “ตอนนี้สิบเอ็ดโมงครึ่งแล้ว ทุกคนแยกย้ายออกไปหาอะไรกินก่อนเถอะ พักอีกสักหน่อยแล้วค่อยกลับมาลุยกันต่อดีกว่า”พี่หน่ายยืดแขนบิดขี้เกียจ “อ๊า~ ถ้างั้นฉันออกไปหาอะไรกินก่อนนะ บ๊ายบาย เย่เย่น้อย หานหานน้อย เยว่เยว่น้อยแล้วก็ชิงชิงน้อย…”เย่ฮวายิ้มเจื่อนพร้อมกับยกมือก่ายหน้าผาก “ชื่อเรียกอะไรของเธอเนี่ย!”หลังจากร่าลากันแล้วพวกเขาก็ออกจากระบบทันทีเย่ฮวาและมู่จื่อหานกินข้าวเสร็จเป็นกลุ่มแรกจึงเข้าสู่ระบบก่อนคนอื่นๆ ตอนนี้มู่จื่อหานต้องการอัพเลเวลให้กับเจ้ามังกรวิญญาณวายุม่วง หลังจากผ่านการต่อสู้กับออร์ลันดาก็ทำให้เย่ฮวารู้สึกได้ว่าภารกิจเหล่านี้หากยังดำเนินต่อไป มังกรวิญญาณวายุม่วงจะมีความจำเป็นเป็นอย่างมาก ไม่ใช่เรื่องง่ายเลยที่จะเจอสัตว์เลี้ยงที่แข็งแกร่งขนาดนี้ ยิ่งไปกว่านั้นภารกิจนี้ก็มีระดับความยากที่สูงมาก ถ้าหากไม่ได้ใช้มันเพื่อทำภารกิจครั้งนี้คงน่าเสียดายมากแน่ๆมู่จื่อหานเก็บเลเวลให้กับเจ้ามังกรวิญญาณ ส่วนเย่ฮวาก็ใช้เวลาเพื่อเก็บเอฟเฟคพระเจ้าอวยพรจากเกราะเหล็กของตัวเองไปพลางๆ เช่นกัน ดังนั้นพวกเขาจึงออกตามหาสถานที่ที่มีมอนสเตอร์อาศัยอยู่เพื่อเร