ระโยชน์ให้กับเจ้าอย่างแน่นอน”เย่ฮวารีบโบกมือปฏิเสธพัลวัน “ไม่ได้หรอก สถานที่แห่งนี้เป็นที่กักขังสิ่งชั่วร้ายมากมาย พลังที่แกมีถ้าหากกลับเข้าไปอยู่ในแผ่นดินใหญ่คงไม่มีใครสามารถจัดการกับแกได้”ท่านโห่วส่ายหน้า “เจ้าหนู! เจ้ากำลังเข้าใจข้าผิด ถ้าหากข้ามีจิตใจชั่วร้ายอย่างที่เจ้าว่ามาข้าจะช่วยเจ้าให้รอดพ้นจากเงื้อมมือของวิญญาณงูเพื่ออะไรกันเล่า? ถ้าหากข้าจะออกไปจากที่นี่เพียงแค่ฝ่ามือเดียวข้าก็สามารถสังหารเจ้าได้แล้ว ต่อให้แดนสวรรค์ของพวกเจ้าจะมีผู้นำเข้ามาดูแลใหม่ก็ไม่มีทางสู้ข้าได้”เย่ฮวาขมวดคิ้วเข้าหากัน สิ่งที่มันพูดก็ถูก อิคนาติสต้องใช้ร่างกายของเขาเพื่อออกไปจากที่นี่ ส่วนท่านโห่วที่มีพละกำลังแข็งแกร่งกว่าเธอตั้งไม่รู้เท่าไหร่ก็ต้องทำได้เช่นเดียวกัน ทว่ามันกลับไม่ฆ่าเขาและเลือกที่จะเจรจาต่อรอง เห็นได้ชัดว่ามันไม่ใช่ปีศาจชั่วร้ายอย่างที่เขาคิดเย่ฮวาไตร่ตรองอย่างรอบคอบ “แต่ฉันคงไม่สามารถหาหลักฐานมายืนยันได้ว่าแกเป็นสิ่งชั่วร้ายรึเปล่า ยกเว้นว่าแกจะนำหลักฐานมาให้ฉันดูด้วยตาตัวเอง”อีกฝ่ายหมุนตัวเดินออกไป หลังจากผ่านไปได้ราวๆครึ่งนาที จู่ๆ มันก็ทำท่าราวกับตัดสินใจอะไรบางอย่างได้มันเดินกลับมาหยุดตรงหน้าเขาพร้อมกับแสงสว่างที่ปรากฎขึ้นกลางหน้าผากของมัน หยกขนาดเล็กลอยมาหยุดอยู่ตรงหน้าเย่ฮวา “นี่คือหยกวิญญาณเป็นสิ่งที่อยู่ภายในจิตวิญญาณของข้า ถ้าหากข้าออกไปจากที่นี่และทำเรื่องชั่วร้าย เพียงแ