ค่เจ้าบดหยกวิญญาณชิ้นนี้จนแตกละเอียด วิญญาณของข้าก็จะบาดเจ็บสาหัส หลังจากนั้นเจ้าจะสามารถฆ่าข้าได้ทันที”เย่ฮวายื่นมือออกไปรับหยกวิญญาณมา ทันทีที่หยกอุ่นๆ สัมผัสเข้ากับฝ่ามือของเขา เขาก็รู้สึกได้ถึงความรู้สึกบางอย่าง มันจะให้เขาเก็บของชิ้นนี้ซึ่งเป็นวิญญาณแห่งอสูรเทพอย่างนั้นเหรอ? เขาไม่เห็นจะเข้าใจเลยสักนิด เอาเป็นว่ารอให้กลับไปเจอกับหานหลินก่อนแล้วค่อยตัดสินใจอีกครั้งก็แล้วกันเย่ฮวาพยักหน้า “ถ้างั้นแกช่วยพาฉันกลับไปที่ดินแดนแห่งความว่างเปล่าชั้นเก้าหน่อย ส่วนแกจะออกไปจากที่นี่ได้หรือไม่คงต้องอยู่ที่การตัดสินใจของอาจารย์ของฉันแล้วล่ะ”อีกฝ่ายยิ้มออกมาด้วยความพึงพอใจ “ถ้าเช่นนั้นก็ไปกันเถอะ! รีบขึ้นมานั่งบนหลังข้า ข้าจะพาเจ้าออกไปจากที่นี่ ข้าไม่อยากอยู่ที่นี่อีกแล้ว ไม่อยากอยู่แม้เพียงเสี้ยววินาทีเดียว!”ในเมื่อมันให้เขากลับขึ้นไปนั่งบนหลังอีกครั้ง เขาก็เต็มใจที่จะกระโดดขึ้นไปนั่งด้านบนหลังของมันด้วยความเต็มใจทันที ท่านโหว่ดีดตัวขึ้นก่อนจะเหาะเหินกลางอากาศ…เสียงลมปะทะเข้าข้างหูของเขาอย่างไม่หยุดยั้งท่ามกลางท้องฟ้าที่มืดสลัวท่านโห่วทำให้เขาได้รู้จักคำว่าเหาะเหินเดินอากาศว่องไวราวสายอัสนีบาตเป็นอย่างไรช่างเป็นเนื่องที่น่าตื่นเต้นสุดๆ ไปเลยความเร็วของท่านโห่วอยู่ในระดับที่สูงมาก ระยะเวลาเพียงแค่สองชั่วโมง ในที่สุดเขาก็เดินทางกลับมาถึงดินแดนแห่งความว่างเปล่าชั้นเก้า ตอนที่มาถึงก็พบว่ามีแ
