มพลางกล่าวว่า “พี่ หลี่ลี่ ท่านผู้อาวุโสสวี่คนนี้ดีมากเลยนะ เพื่อพวกเรา วุ่นวายอยู่นานมาก แต่ของกำนัลเล็กน้อยที่พวกเราให้ เขาก็ไม่รับเลย”
หลี่ลี่ยิ้มพลางกล่าวว่า “นั่นเป็นเพราะเหมยเอ๋อร์ของข้าน่ารักเกินไป ข้าเห็นแล้วยังรู้สึกสงสาร ท่านผู้อาวุโสก็ไม่ขาดเงิน เห็นเจ้าน่ารักเช่นนี้ จะทำให้เทพธิดาที่น่ารักเช่นนี้เสื่อมเสียได้อย่างไร”
หลิวเหมยเอ๋อร์ยื่นริมฝีปากน้อยๆ ออกมา “ฮึ เจ้าล้อเลียนข้า ข้ายังไม่รู้หรอกว่าเจ้าใช้วิธีอะไร ทำให้พวกท่านผู้อาวุโสเหล่านั้นให้ความสำคัญกับข้า ถือว่าข้าเป็นสมบัติล้ำค่า”
“พี่ชายเจ้าบอกเหตุผลให้ข้าฟังหน่อยสิ!”
หลี่ลี่บีบจมูกเล็กๆ ของหลิวเหมยเอ๋อร์ “ข้าไม่บอกเจ้าหรอกมีข้าอยู่ เจ้าก็ใช้ชีวิตอย่างสงบสุขไปเถอะ ฝึกฝนให้ดีๆ รอจนกว่าเจ้าจะเก่งกว่าข้า แล้วค่อยปกป้องข้า ตอบแทนข้าก็แล้วกัน”
หลิวเหมยเอ๋อร์หัวเราะคิกคัก “เก่งกว่าท่านน่ะหรือ? ข้าไม่เชื่อหรอก พี่หลี่ลี่ท่านฉลาดเหลือเกิน ข้านึกไม่ออกเลยว่าข้าจะมีอะไรที่เก่งกว่าท่านได้ เว้นแต่สิ่งเดียว”
หลี่ลี่ถามอย่างแปลกใจ “เจ้ามั่นใจถึงเพียงนั้นเชียว? มีอะไรที่เจ้าต้องชนะข้าแน่ๆ ล่ะ?”
ใบหน้าของหลิวเหมยเอ๋อร์แดงด้วยความอาย ก้มหน้าลงพูด “การคลอดลูกน่ะสิ อันนี้พี่หลี่ลี่ทำไม่ได้แน่ๆ ฮิๆ”
หลี่ลี่หัวเราะลั่น หลิวเหมยเอ๋อร์ตอนนี้เปิดเผยมากขึ้นเรื่อยๆ โดยเฉพาะกับนาง ตอนนี้สนิทสนมกันมาก ไม่ขี้อายเหมือนแต่ก่อนแล้ว
“ถ้าเจ้าอยู่คนเด
