“ฟูม!”กระดูกสีแดงโลหิตเริ่มเกิดแรงสั่นสะเทือนขึ้น ขณะพุ่งเป้าไปทางปรมาจารย์นักบวชอย่างฉับพลัน ปรมาจารย์นักบวชกราชับคทาในมือ ดวงตาของเธอยังคงสงบนิ่งทันใดนั้นม่านแสงสีขาวนวลก็ปรากฏขึ้นตรงหน้าของเธอรวมถึงมีวงแหวนหมุนวนอยู่รอบม่านแสงด้วย!“ปัง!”โครงกระดูกพุ่งชนเข้าใส่ม่านแสงที่อยู่ตรงหน้าจนเกิดเสียงดังสนั่นไปทั่ว ร่างของปรมาจารย์นักบวชสั่นสะท้านขณะที่รอบตัวของเธอเกิดเป็นระลอกคลื่นที่ปะทะเข้าใส่จนทำให้เหล่า NPC จำนวนไม่น้อยถูกลูกหลงจนกระเด็นลอยออกไปโดยไม่ทันได้ตั้งตัว จิ้งหย่าเห็นเช่นนั้นก็รีบตะโกนออกไปด้วยความตกใจ “ท่านอาจารย์!!!”พูดจบเธอก็รีบยกไม้คทาในมือขึ้นมาพร้อมกับกวัดแกว่งไปมา วินาทีต่อมาแสงสว่างหนึ่งสายก็ปรากฏขึ้นก่อนจะลอยออกไปและซึมผ่านเข้ากลางอกของปรมาจารย์นักบวช!ปรมาจารย์นักบวชมองหน้าจิ้งหย่าด้วยความตกใจม่านแสงที่ไม่สามารถรับการโจมตีได้เมื่อครู่ จู่ๆ ก็เต็มไปด้วยมวลพลังงานมหาศาลจนทำให้กลับมาแข็งแกร่งอีกครั้ง เย่ฮวามองร่างของจิ้งหย่าที่กำลังยืนโอนเอนไปมาเขาจึงรีบเปิดใช้สกิลเงาเมฆาเพื่อเข้าไปประคองร่างของจิ้งหย่าเย่ฮวามองสาวน้อยที่ใบหน้าขาวซีดราวกับกระดาษด้วยหัวใจที่เจ็บปวด เขาไม่รู้ว่าตอนนี้ควรจะช่วยจิ้งหย่าอย่างไร ตอนนี้เลือดของเธอยังอยู่ครบ ต่อให้เธอกินยาเข้าไปก็ไม่ได้ช่วยอะไร ทว่าท่าทางของเธอในเวลานี้ทำให้เขารับรู้ได้ในทันทีว่าร่างกายของเธอกำลังอ่อนแออย่างมากเย่ฮวาถามด้วยน้า
