เสียงที่แผ่วเบาว่า “จิ้งหย่า…เป็นยังไงบ้าง?”เธอส่ายหน้า “ไม่เป็นไรเจ้าค่ะ จิ้งหย่าก็แค่ปล่อยพลังที่มีให้ท่านอาจารย์นำไปใช้ก็เท่านั้น พักฟื้นอีกสักหน่อยก็หายดีแล้วเจ้าค่ะ”ปรมาจารย์นักบวชกัดฟันแน่นขณะที่เธอพยายามต้านพลังการโจมตีขนาดใหญ่ของโครงกระดูกด้วยความยากลำบาก หลังจากนั้นเธอก็หันมาพูดกับเย่ฮวาว่า “นำจิ้งหย่าไปด้านหลังก่อน! เร็วเข้า!!!”เย่ฮวาพยักหน้าแล้วรีบอุ้มร่างของจิ้งหย่ากระโดดลงจากกำแพงเมือง และตรงเข้าไปที่ในเมืองชิงสุ่ยทันทีราชาเรโนลด์เห็นเย่ฮวาเช่นนั้น เขาก็รีบสั่งทหารที่ยืนอยู่ข้างตนว่า “เร็ว! รีบนำท่านเทพพยากรณ์ผู้ยิ่งใหญ่และจิ้งหย่าไปที่ห้องพักภายในวังเร็วเข้า!!!”“พ่ะย่ะค่ะ!”ทันทีที่ทหารผู้นั้นได้รับคำสั่งเขาก็รีบนำเย่ฮวาและจิ้งหย่าตรงเข้ามาในวังทันที หลังจากเข้ามาทางด้านหลังของตำหนักแล้ว พวกเขาก็เดินผ่านทางเดินเข้าไปด้านในจนมาถึงสุดทางเดิน ทหารก็หยุดอยู่ด้านหน้าประตูบานหนึ่ง“ท่านเทพพยากรณ์ผู้ยิ่งใหญ่ ที่นี่เป็นลานรับรองแขกกิตติมาศักดิ์ พวกท่านพักผ่อนที่นี่ก่อนเถอะนะขอรับ”เย่ฮวากล่าวขอบคุณทหารนายนั้นก่อนจะเดินผ่านประตูเข้ามาในลานกว้าง หลังจากทหารนายนั้นช่วยปิดประตูใหญ่ของลานกว้างแห่งนี้ให้ เย่ฮวาก็เดินหาห้องและใช้เท้าเปิดประตูห้องเพื่อเดินเข้าไปด้านในทันที แม้ว่าจะรู้ดีว่าการใช้เท้าเปิดประตูห้องแบบนี้เป็นสิ่งที่ไม่ถูกต้อง แต่แขนทั้งสองข้างของเขากำลังอุ้มร่างที่อ่อนแอของ
