าเขาก็สามารถทำได้อย่างไม่มีปัญหา ด้วยเหตุนี้แรงตบที่เกิดขึ้นจึงทำให้นักรบคลั่งคนนั้นกระเด็นลอยออกไป ศีรษะของเขาชนเข้ากับร่างของอัศวินที่อยู่ห่างออกไปไม่ไกล ท้ายที่สุดพวกเขาทั้งคู่ก็กระเด็นลอยออกไปไกลหลายเมตรโดยไม่ทันได้ตั้งตัวเย่ฮวามองผู้เล่นทั้งสองคนที่นอนกองอยู่ที่พื้นก็แอบกัดฟันแน่น ฝ่ามือนั้นเป็นการลงโทษนักรบคลั่งที่ทำเกินกว่าเหตุยังพอเข้าใจได้ แต่ทำไมหมอนั่นต้องนำร่างของอัศวินที่ไม่รู้อิโหน่อิเหน่ไปด้วย?ซ่างกู่เซียงเจียวหันไปพูดกับนักรบคลั่งคนนั้นด้วยเสียงขรึมว่า “ไปขอโทษอีเย่กูโจวเดี๋ยวนี้!”เย่ฮวาชะงักไปในหลังจากที่เริ่มรู้สึกว่าสิ่งที่เกิดขึ้นเหนือความคาดหมายของเขามากขึ้นเรื่อยๆอีกฝ่ายลุกขึ้นยืนก่อนจะยกมือขึ้นเช็ดคราบเลือดที่มุมปากของตัวเอง หลังจากนั้นก็หันไปมองซ่างกู่เซียงเจียวด้วยสายตาที่เย็นชา “ทำไมกูต้องฟังคำสั่งมึงด้วยวะ!? มึงคิดว่าตัวเองเป็นใคร!!!”“สวบ!”จู่ๆ ร่างของนักรบคลั่งก็เกิดเปลวเพลิงลุกขึ้นพร้อมกับผิวหนังที่เริ่มแตกและแยกออกจากกัน วินาทีต่อมาอวัยวะภายในร่างกายของเขาก็ถูกหลอมละลายด้วยความร้อนเสียง ‘ปัง’ ดังขึ้นพร้อมกับร่างของเขาที่ระเบิดออกจนกลายเป็นศพสภาพน่าอนาถภายในชั่วพริบตา ซ่างกูเซียงเจียวยกมือขึ้นมาคารวะ “อีเย่กูโจว…สิ่งที่หน่วยย่อยทำกับนายเมื่อครู่ถือเป็นเรื่องไม่ถูกต้อง นายอยากจะให้ชดเชยอย่างไรก็ว่ามาได้เลย ฉันยินดีที่จะชดใช้ต่อความผิดครั้งนี้”เย่ฮวามองอี
