งก็สู้กันอย่างสุดความสามารถและเต็มกำลัง อีกอย่างพวกเราเองก็มีส่วนผิดเหมือนกัน”ซ่างกู่เซียงเจียวมองไปทางด้านหลัง “พวกเราเป็นฝ่ายเริ่มก่อนเพราะฉะนั้นมันคือความผิดของเรา ถ้าหากนายไม่ต้องการให้พวกเราชดใช้ความเสียหายอะไร ถ้างั้นฉันขอตัวก่อนนะ”เย่ฮวาพยักหน้าเบาๆ “อื้ม”“ลาก่อน…”พูดจบอีกฝ่ายก็หมุนตัวเดินออกไปพร้อมกับผู้เล่นคนอื่นๆ เพื่อไปจัดการกับบอสที่อยู่ตรงหน้าต่อ ผู้เล่นที่อยู่โดยรอบต่างพากันจ้องมองด้วยความตกตะลึงราวกับไม่อยากเชื่อในสิ่งที่เห็น กิลด์หยินห่ายฝูเฉิงเป็นถึงกิลด์อันดับสองของเมืองหวนเซียง แต่กิลด์หานเยว่เหมิงที่มีจำนวนผู้เล่น 2,000 คนกลับทำให้คนเหล่านั้นก้มหน้าขอโทษได้ช่างน่าเหลือเชื่อจริงๆอย่าว่าแต่คนเหล่านั้นที่ไม่อยากจะเชื่อเลย แม้แต่เย่ฮวาก็ไม่อยากจะเชื่อเช่นกันว่าจะเกิดเรื่องเช่นนี้ขึ้นทว่าเขากลับไม่ได้รู้สึกดีใจแม้แต่น้อย ซ่างกู่เซียงเจียวให้เกียรติหานเยว่เหมิงก็จริง หากแต่สายตาของเขากลับจ้องมองมาที่พวกเขาด้วยความแข็งกระด้าง สิ่งที่เขาทำเมื่อครู่เป็นเพียงแค่การกระทำแบบขอไปที หน่วยย่อยที่สามเดิมทีก็มีผู้เล่นเพียงเล็กน้อย แม้ว่าจะสูญเสียคนเหล่านั้นไปก็ไม่ได้ส่งผลกระทบร้ายแรงอะไร เพราะหลังจากนี้เขาสามารถดึงคนไปและทำให้แข็งแกร่งขึ้นได้ไม่ยากการแก้ปัญหาของซ่างกู่เซียงเจียวในครั้งนี้ถือว่าเป็นการทำตามความถูกต้อง และใช้วิธีการพูดโดยให้ผู้เล่นเหล่านั้นยอมก้มหัวให้กับอีกฝ่ายได