เทียนเซี่ยป้าเริ่นเพราะมันคงทำให้เย่ฮวารู้สึกสะใจมากยิ่งขึ้น!ตอนที่เย่ฮวาเดินทางกลับมาถึงแนวป้องกันของกิลด์หานเยว่เหมิง มู่จื่อหานก็ยิ้มแล้วพูดขึ้นว่า “ฉันรู้ว่านายคิดจะทำอะไร ไปเถอะ ทางนี้เดี๋ยวฉันดูแลให้เอง”เย่ฮวาพยักหน้า “ฉันรู้อยู่แล้วว่าเธอต้องรู้ใจฉัน ถ้างั้นฉันพาคนไปด้วย 2,000 คนนะ!”พี่หน่ายที่อยู่ด้านข้างเย่ฮวาเปล่งเสียงออกมาจากลำคอ “แค่นั้นไม่พอหรอกมั้ง ผู้เล่นของกิลด์ป้านเริ่นเยอะแยะขนาดนั้น คนแค่นั้นจะไปทำอะไรได้”เย่ฮวายิ้ม “ก็แค่เข้าไปแย่งบอสทำไมต้องพาคนไปเยอะแยะด้วยล่ะ? พวกเราก็แค่มองหาโอกาสที่เหมาะๆหลังจากนั้นก็จัดการกับบอสในทันที ฆ่าบอสได้เมื่อไหร่ก็รีบเผ่นกลับมา อีกอย่างฉันก็ไม่ได้คิดจะเก็บไอเท็มจากบอสสักหน่อย”พี่หน่ายยิ้มด้วยรอยยิ้มชั่วร้าย “ไม่แปลกใจเลยที่เป็นเย่เย่น้อยของฉัน ถือเป็นเกียรติแห่งชีวประวัติของพี่หน่ายคนนี้จริงๆ! ”เย่ฮวายักไหล่ก่อนจะนำผู้เล่นจำนวน 2,000 คนเดินทางไปที่เครื่องวาร์ปของเมืองชิงสุ่ย ตอนที่มาถึงวาร์ปภายในเมืองชิงสุ่ย ก็พบว่าผู้เล่นเริ่มมาออกันที่นี่ ดูเหมือนว่าพวกเขาคงกำลังเดินทางไปที่เมืองหวนเซียงสินะสำหรับบอสระดับสวรรค์ถือเป็นมอนสเตอร์ที่คุ้มค่าต่อการแย่งชิงเป็นอย่างมาก แม้ว่าจะแย่งบอสมาได้และถูกสังหารจนตาย แต่มันก็คุ้มกับค่ารางวัลประสบการณ์และชื่อเสียงที่จะได้รับอยู่ดีเย่ฮวานำผู้เล่นภายในกิลด์ไปยืนรวมตัวอยู่กับกลุ่มผู้เล่นทีมอื่น การต่อส
