ู้ในครั้งนี้ผู้เล่นแกนหลักของหานเยว่เหมิงไม่ได้เข้าร่วมด้วย และเย่ฮวาก็นำสองสาวอิงนั่วซื่อเหยียนและคาเฟยมาที่นี่แค่สองคนเท่านั้น ซึ่งพวกเธอเป็นผู้เล่นเกราะหนักและผู้เล่นระยะไกล หากมองในด้านการบัญชาการดูเหมือนว่าพวกเธอจะมีความสามารถสูงกว่าตนเสียอีกตอนที่พวกเขาเดินทางมาถึงเมืองหวนเซียง บอสก็ปรากฏตัวขึ้นมาสิบกว่านาทีแล้ว ที่นี่เริ่มเนืองแน่นไปด้วยผู้เล่นจำนวนมาก เมื่อเทียบกับผู้เล่นกลุ่มอื่นคนที่เย่ฮวานำมาก็กลายเป็นกลุ่มราชวงศ์ชั้นสูงผู้เรียบร้อยและรักสงบไปในทันที เพราะไม่มีใครคิดจะลงมือจัดการกับบอสแม้แต่คนเดียวการแย่งชิงบอสจะเกิดขึ้นในช่วงสุดท้าย ดังนั้นเย่ฮวาจึงไม่ได้รู้สึกรีบร้อน เพราะถ้าหากผลีผลามลงมือตอนนี้จุดจบของพวกเขาคงไม่ต่างอะไรกับกิลด์ทิงหลานเก๋อเย่ฮวานำผู้เล่นของกิลด์หานเยว่เหมิงเดินตรงไปด้านหน้า ทันใดนั้นก็พบกับลุงใหญ่ผู้สวมใส่ด้วยเสื้อคลุมเวทย์สีเขียว เย่ฮวาจึงรีบตะโกนทักทาย “ชางห่ายเกอ!”อีกฝ่ายชะงักไปชั่วครู่ก่อนจะหันกลับมามองเย่ฮวา“อ้าว! สหายเย่นี่นา! นายก็มาแย่งบอสเหมือนกันเหรอเนี่ย…แค่กๆ หรือว่ามาดูคนอื่นฆ่าบอสกันล่ะ?”เย่ฮวาแอบยิ้มในใจ “ถ้าแค่มาดูคนอื่นฆ่าบอสคงเป็นไปไม่ได้หรอกนะ นายเองก็มาที่นี่เหมือนกัน ถ้าไม่เข้าร่วมฆ่าบอสด้วยคงจะแปลกๆ แหละจริงไหม”“ถ้างั้น…รวมกลุ่มกันดีไหม?”“เอาสิ!”“เอ๋? นายจ้องฉันทำไมเนี่ย?”“เปล่า ฉันก็แค่รู้สึกว่านายใส่เสื้อคลุมตัวนี้แล้วดูมีเสน่
