ดเสียง แมวเพลิงก็ดีดตัวและพุ่งไปยังประตูทางทิศเหนือของเมืองชิงสุ่ยอย่างรวดเร็วลมหนาวที่ปะทะผ่านเข้ามาทำให้รู้สึกเย็นวูบวาบไปทั่วทั้งตัว เย่ฮวาที่นั่งอยู่บนหลังของแมวเพลิงรู้สึกได้ว่าเป็นการเคลื่อนไหวของมันรวดเร็วยิ่งกว่าสายฟ้า ในเวลาเดียวกันแผ่นหลังของเขาก็ชนเข้ากับอกที่แสนบึกบึนของชายร่างกำยำอย่างไม่หยุด และด้วยท่านั่งและการสัมผัสของร่างกายทำให้ภายในใจของเย่ฮวารู้สึกขนลุกซู่ขึ้นมาแม่งเอ๊ย! ทำไมรู้สึกแปลกๆ วะเนี่ย!ชายร่างกำยำเห็นสีหน้าของเย่ฮวาที่ไม่ค่อยสู้ดีเท่าไหร่นักจึงถามขึ้นมาว่า “ท่านเทพพยากรณ์ผู้ยิ่งใหญ่เป็นอะไรไปหรือขอรับ? สีหน้าของท่านไม่ค่อยสู้ดีเท่าไหร่นัก…”เย่ฮวาพึมพำ “เปล่าหรอก แค่รู้สึกว่าการเคลื่อนไหวรวดเร็วมากเป็นพิเศษน่ะ…”ชายกำยำพูดด้วยสีหน้าภาคภูมิใจ “สัตว์พาหนะของข้าคืออสูรเมฆาเพลิงและเป็นหนึ่งในสัตว์พาหนะที่หายากที่สุดภายในแผ่นดินใหญ่หลิงเกิง ข้าใช้เวลาเกือบครึ่งชีวิตกว่าจะหามันเจอ ไม่ใช่เรื่องง่ายเลยที่จะตามหาสัตว์พาหนะชนิดนี้ได้……”
