าชามองมาที่เย่ฮวาก่อนจะหันไปพูดกับทหารนายหนึ่งที่อยู่ข้างๆ “ตอนนี้ท่านเทพพยากรณ์ผู้ยิ่งใหญ่ยังไม่สามารถขี่สัตว์พาหนะได้ เจ้าไปเรียกลัวหยินให้มาทำหน้าที่เป็นผู้ขี่ม้าให้ท่านเทพพยากรณ์ด้วย!”“พะยะค่ะ!”ทหารนายนั่นถอยออกไปตามคำสั่ง ในเวลาเดียวกันเย่ฮวาก็ส่งข้อความไปหามู่จื่อหานและเล่าเรื่องทั้งหมดให้เธอฟังอย่างละเอียด หลังจากผ่านไปได้หนึ่งนาทีก็พบว่ามีแมวยักษ์สีแดงเพลิงตัวหนึ่งปรากฏตัวขึ้น อุ้งเท้าทั้งสี่ข้างมีเปลวเพลิงปะทุอยู่ เพียงชั่วพริบตาเดียวร่างของมันก็ปรากฏขึ้นตรงหน้าเย่ฮวา ซึ่งด้านบนหลังแมวยักษ์ตัวนี้มีร่างของชายร่างกำยำผู้หนึ่งนั่งอยู่ เขากระโดดลงมาด้านล่างพร้อมกับคุกเข่าลงข้างหนึ่งตรงหน้าราชาแล้วพูดด้วยน้าเสียงแหบพร่าว่า “ถวายบังคมพะยะค่ะฝ่าบาท”ราชาพยักหน้า “เจ้าช่วยพาท่านเทพพยากรณ์ผู้ยิ่งใหญ่เดินทางไปยังป้อมปราการเมืองเหี่ยวเฉากับข้าด้วย!”ชายกำยำมองมาที่เย่ฮวาก่อนจะหันไปทำความเคารพราชา “พะยะค่ะ!”พูดจบราชาก็หันมาพยักหน้าให้เย่ฮวา ม้าศึกเริ่มเคลื่อนย้ายออกไปยังทิศเหนือของเมืองชิงสุ่ยท่ามกลางควันและฝุ่นจากพื้นดินแล้ว ร่างของชายกำยำกระโดดขึ้นไปอยู่ด้านบนหลังแมวเพลิงก่อนจะยื่นมือมาให้เย่ฮวา“ท่านเทพพยากรณ์ผู้ยิ่งใหญ่ขึ้นมาเถอะ!”เย่ฮวายิ้มให้ก่อนจะยื่นมือไปจับมือใหญ่ของชายผู้นั้นแล้วกระโดดขึ้นมานั่งบนหลังที่อ่อนนุ่มของแมวเพลิง ในเวลาเดียวกันชายกำยำก็พูดขึ้นว่า “จับให้แน่นๆ ” สิ้นสุ
