เริ่มเคลื่อนย้ายอีกครั้ง พร้อมกับร่างของราชาที่กำลังเดินออกจากห้องโถงไปด้วยดาบขนาดใหญ่ที่มีน้าหนักเกือบสิบกิโลเย่ฮวารีบตะโกนเรียก “ฝ่าบาท ให้ผมไปด้วยได้ไหมครับ?”ราชาหันกลับมามองเขา “ครั้งนี้อันตรายเกินกว่าที่จะหาสิ่งใดเทียบเทียมได้ หากท่านเทพพยากรณ์ผู้ยิ่งใหญ่ไม่รังเกียจชายหัวหงอกที่เป็นภาระอย่างข้า ข้าก็คงไม่ปฏิเสธ”เย่ฮวายิ้ม “ไม่ต้องห่วงหรอก ตอนนี้ฝ่าบาทยังไม่เห็นด้วยซ้าว่าคู่ต่อสู้เป็นอย่างไร จะเรียกว่าตนเองเป็นภาระได้อย่างไรกันล่ะ?”ราชาเดินมาหยุดข้างเขา สายตาของอีกฝ่ายมองมาที่เย่ฮวาแล้วพูดขึ้นว่า “ท่านเทพพยากรณ์ผู้ยิ่งใหญ่…ข้าอาจจะเอาแต่ใจและทำอะไรตรงไปตรงมาอยู่เสมอ ความปลอดภัยของข้าในครั้งนี้คงต้องรบกวนเทพพยากรณ์ผู้ยิ่งใหญ่แล้วล่ะ”เย่ฮวายกมือขึ้นแตะบ่าราชาเบาๆ “ไม่ต้องห่วง กองกำลังจั๋วเหยียนมีทหารผู้เก่งกล้าสามารถกว่าห้าหมื่นนายต่อให้ไม่มีผม ฝ่าบาทก็สามารถเอาชนะได้อย่างไร้กังวล”พูดจบเย่ฮวาก็สาวเท้าตามราชาออกจากห้องโถงใหญ่ไปในทันที ตอนที่เดินออกมาข้างนอกก็พบว่ามีอัศวินเกราะเหล็กสีแดงเพลิงจำนวนหลายนายกำลังรออยู่บนหลังม้าศึก ม้าศึกเหล่านี้เป็นม้าศึกผิวขาวหิมะไร้ขนร่างกายของพวกมันถูกปกคลุมด้วยอานสีทอง ซึ่งเป็นรถม้าที่สร้างด้วยทองคำล้าค่า เห็นได้อย่างชัดเจนว่าราชาเป็นผู้มีเงินทองมากมายอย่างที่คิดไว้จริงๆ ไม่รู้เลยว่ารางวัลไข่จ้านหยินที่ราชาเคยให้ก่อนหน้านี้จะเป็นสัตว์พาหนะรูปแบบใดร
