อกจากลานกว้างไป ปล่อยให้พี่หน่ายยืนอยู่เพียงลำพังท่ามกลางความตกตะลึง หลังจากวิ่งหนีออกมาจากเมืองชิงสุ่ยแล้วเย่ฮวาก็เริ่มหอบหายใจอย่างแรง มู่จื่อหานจับข้อมือของเขาไว้พร้อมกับมองตาขวาง “เย่ฮวา…ไม่คิดจะอธิบายกับฉันเกี่ยวกับเรื่องถอดชุดสาวน้อยที่พี่หน่ายพูดเมื่อกี้หน่อยเหรอ ?”เย่ฮวา “…….”……“ชิ้ง!”ดาบในมือวาดไปด้านหน้าจนตัดเข้าที่ร่างของหนอนยักษ์เลเวล 85 จนขาดครึ่ง เย่ฮวายิ้มพร้อมกับก้มลงเก็บเหรียญทองและไอเท็มระดับเงินขึ้นมา ก่อนจะออกเดินทางต่อเพื่อเข้าไปยังแผนที่ลึกพร้อมกับมู่จื่อหานเป็นเพราะเขาอยากอยู่กับมู่จื่อหานแบบสองต่อสองเขาจึงไม่ได้เรียกเม่ยเอ๋อร์ออกมา แม้ว่าจะเป็นเพียงสัตว์เลี้ยงแต่เป็นเพราะเรื่องที่เกิดขึ้นตอนเช้าจึงทำให้เม่ยเอ๋อร์กลายเป็นสาวน้อยผู้เปลือยชุดคนนั้นไปแล้วนอกจากนี้เธอยังสามารถทำทุกอย่างได้ราวกับมนุษย์คนหนึ่งเลยด้วย!มู่จื่อหานฟังเรื่องที่เย่ฮวาเล่าให้เธอฟังตั้งแต่เม่ยเอ๋อร์กลายร่างจนถึงเหตุการณ์ล่าสุด สิ่งที่เธอได้ยินทำให้เธอรู้สึกประหลาดใจเป็นอย่างมาก อีกทั้งยังแอบอิจฉาค่าสเตตัสของเม่ยเอ๋อร์ด้วย เพราะตอนนี้นกชิงหลวนของเธอได้กลายเป็นสัตว์เลี้ยงระดับธรรมดาไปนานแล้ว และที่เธอยังไม่เปลี่ยนก็เป็นเพราะยังหาสัตว์เลี้ยงที่เหมาะสมกับตัวเองไม่เจอ ตอนนี้ในเมืองหลักมีการค้าขายสัตว์เลี้ยงที่ค่อนข้างคึกครื้น ทว่าสัตว์เลี้ยงที่แข็งแกร่งและดีที่สุดกลับมีเพียงแค่ระดับทองเท่านั้น