นนั้นทว่าก็ไม่สามารถทำให้ดวงตาของทั้งสองละออกจากกันได้ ลมหายใจของมู่จื่อหานเริ่มถี่ขึ้น ใบหน้าเล็กๆ ของเธอเริ่มแดงจนกลายเป็นลูกเชอรี่ขณะที่หลับตาลง เย่ฮวาขยับหน้าเข้าไปไกลเพื่อบรรจงจูบลงบนริมฝีปากเป็นกระจับของเธอ“คุณพระคุณเจ้าช่วยด้วย! พวกเธอทำอะไรกันเนี่ย!!!”จู่ๆ ก็มีเสียงหนึ่งดังแทรกขึ้นท่ามกลางบรรยากาศที่แสนจะหอมหวานและโรแมนติกของทั้งสอง เย่ฮวาหันควับไปมองแขกไม่ได้รับเชิญทันที แม่งเอ๊ย! พี่หน่ายอยู่หลังลานกว้างตั้งแต่เมื่อไหร่วะ!?พี่หน่ายสาวเท้ามาด้านหน้าด้วยท่าทางฟึดฟัดพร้อมกับเท้าสะเอวราวกับเจ้ใหญ่ประจำซอย “เยี่ยมเลยนะเย่เย่น้อย! เมื่อเช้าเพิ่งจะถอดชุดสาวน้อยที่นี่ พอตกบ่ายก็มาคั่วหัวหน้าสาวสวยที่นี่อีก…”เย่ฮวายิ้มเจื่อนก่อนจะจับมือมู่จื่อหานไว้พร้อมกับยกมือขึ้นมาเกาหน้าแกรกๆ “เอ่อ…อันที่จริง…ตอนนี้เสี่ยวหานเป็นแฟนของฉันแล้วน่ะ…”“แม่เจ้าโว้ย! พูดจริงพูดเล่นเนี่ย ?” พี่หน่ายมองมาที่พวกเขาด้วยสีหน้าประหลาดใจ ก่อนจะหันมามองเย่ฮวาราวกับเขากำลังโกหกแล้วหันกลับไปมองมู่จื่อหานอีกครั้งมู่จื่อหานพยักหน้าเบาๆ ด้วยใบหน้าแดงก่า พี่หน่ายหยิกหน้าขาตัวเองก่อนจะพูดพึมพำคนเดียวว่า “น่ากลัวชะมัด! เย่เย่น้อยกำลังสละโสดแล้ว! หลังจากนี้ฉันจะทำยังไงดีเนี่ย ?”เย่ฮวาเก็บเตาหลอมพร้อมกับพูด “เออนี่…บ่ายวันนี้ฉันต้องไปเก็บเลเวลต่อ พี่หน่ายเธอก็ตามสบายเลยนะ ฉันไปก่อนล่ะ”พูดจบเขาก็รีบดึงแขนมู่จื่อหานวิ่งอ
