ที่สุด นายว่าจริงไหม?”ชิงฮว่าซางยิ้มพร้อมกับแขนของเขาที่เริ่มสั่น ทันใดนั้นเสียงหัวเราะที่แหบพร่าก็ดังขึ้นขณะยกนิ้วโป้งให้ก่อนจะกระโดดขึ้นไปนั่งอยู่บนหลังม้าศึกอีกครั้ง “ฉันเคารพการตัดสินใจของนาย ยาวเนี่ยนเราไปกันเถอะ !”สิ้นสุดเสียงของเขา ม้าศึกก็วิ่งออกไปอย่างรวดเร็วจนฝุ่นตลบอบอวลไปทั่ว ยาวเนี่ยนและหลีเยว่เฟยเกอหันมายิ้มให้เย่ฮวาก่อนจะเปิดใช้งานวาร์ปทันที เย่ฮวามั่นใจมากว่าวาร์ปนั้นคงไม่ใช่วาร์ปเพื่อเดินทางกลับเมืองอย่างแน่นอน คนเหล่านั้นมีความลึกลับมากจริงๆ ถึงแม้จะเป็นเช่นนั้นแต่เย่ฮวาก็ฉลาดมากพอที่จะไม่ถามพวกเขาเกี่ยวกับเรื่องนี้
