เร็จแล้ว !เม่ยเอ๋อร์เปล่งเสียงร้องขณะอยู่ในอ้อมกอดของเย่ฮวาเขาใช้มือลูบหัวมันอย่างแผ่วเบา บางทีนี่อาจจะเป็นครั้งสุดท้ายที่เขาจะได้สัมผัสตัวของมันก็เป็นได้“แกกลับไปก่อน เดี๋ยวฉันจะพาแกเข้าไปเองโอเคไหม?” เย่ฮวาหันไปพูดกับเจ้าเม่ยเอ๋อร์“เมี๊ยว~~”เม่ยเอ๋อร์เปล่งเสียงร้องออกมาก่อนจะหายกลับเข้าไปอยู่ในมิติสัตว์เลี้ยงอีกครั้ง ตอนนี้เขาคงไม่สามารถควบคุมมันได้อีกแล้วจริงๆ……หลังจากกวาดตามองไปที่แสงสว่างเล็กๆ ที่อยู่ตรงหน้าก็พบว่ามันมีรูเล็กๆ ขนาดเท่าหัวแม่มือที่จะทำให้เย่ฮวาเดินเข้าไปในถ้านี้ได้“สวบ!”วินาทีต่อมาเขาก็ปรากฎตัวขึ้นจากอีกฟากหนึ่งของรูเล็กเมื่อครู่ เป็นเพราะเขาใช้สกิลเงาเมฆาจึงทำให้สามารถเคลื่อนย้ายตำแหน่งเพียงแค่การมอง ดังนั้นเมื่อครู่เขาจึงสามารถวาร์เข้ามาโดยใช้รูขนาดเล็กนั้นได้ ทว่าถึงแม้ว่ามันจะเป็นเพียงแค่กำแพงหินที่ไม่ได้หนาเท่าไหร่นัก แต่มันก็กินเวลาไปหลายนาทีเหมือนกันตอนนี้ร่างของเขาถูกส่งเข้ามาอยู่ด้านในภูเขาแล้วหลังจากเจ้าเม่ยเอ๋อร์กลับเข้าไปรีเลือดได้พอสมควรแล้วมันก็ปรากฎตัวขึ้นตรงหน้าเขาอีกครั้ง พร้อมกับพุ่งตัวไปยังใจกลางของภูเขาทันทีก่อนหน้านี้เจ้าเม่ยเอ๋อร์มีท่าทีอ่อนแรงมาก ทว่าดูเหมือนว่ามันจะได้ยินเสียงอะไรบางอย่างจนทำให้มันลืมความเจ็บปวดและพุ่งตัวออกไปอย่างไม่คิดชีวิต“เมี๊ยววว…”เม่ยเอ๋อร์กระโจนขึ้นมาอยู่ด้านบนเก้าอี้บัลลังก์พร้อมกับเชิดหน้าขึ้นแล้วเปล่งเสียงร้องอ
