อแล้วล่ะว่าจะได้สัตว์เลี้ยงแบบไหน”มู่จื่อหานเดินเข้ามาด้วยสีหน้าที่เต็มไปด้วยความตื่นตาตื่นใจ พี่หน่ายจับไข่สัตว์เลี้ยงพลันหันมามองเย่ฮวาด้วยความตกใจ “ใช้ยังไงล่ะเนี่ย?”เย่ฮวาเกาท้ายทอยพลันพูดขึ้นว่า “น่าจะเหมือนกับสัตว์เลี้ยงตัวอื่นๆ นั่นแหละ แค่เอาเลือดหยดลงบนเปลือกของมันเพื่อทำพันธสัญญา”“อ๋อ~”พูดจบพี่หน่ายก็ปิดตาพลันใช้ฟันกัดลงบนปลายนิ้วชี้ขาวผ่องของเธอ ทันใดนั้นเธอก็เผลออุทานออกมาด้วยความเจ็บปวดว่า “เจ็บชะมัดเลย~”หน้าตาของเย่ฮวาขุ่นมัวขณะดึงดาบงูหลามออกมาจากฝัก “จะให้ฉันช่วยไหม?”พี่หน่ายก้มหน้าลงพร้อมกับยื่นมือเล็กๆ ของเธอมาตรงหน้าแล้วพูดด้วยน้าเสียงราวกับเป็นหญิงสาวผู้เปราะบาง “บะ…เบาหน่อยนะ นี่เป็นครั้งแรกของฉัน ฉันกลัวเจ็บ……”มู่จื่อหานหัวเราะพรวดพร้อมกับก้าวเท้ามาด้านหน้าเธอใช้กริชขนาดเล็กกดลงบนนิ้วของเธอเบาๆ หลังจากนั้นก็นำเลือดของพี่หน่ายหยดลงบนเปลือกไข่ที่อยู่ตรงหน้าวินาทีต่อมาเปลือกไข่ใบนั้นก็แตกออกจนเกิดเป็นแสงห้าสีสาดส่องออกมาจากรอยแตกที่อยู่ตรงหน้า พี่หน่ายใช้ปากเล็กๆ ของเธอดูดเลือดที่อยู่บนนิ้วพลันพูดด้วยน้าเสียงงุนงง “ฉันรู้สึกได้ว่าคงจะเจ๋งมากแน่ๆ”ไข่สัตว์เลี้ยงตกลงสู่พื้นดิน วินาทีต่อมาหัวขนาดเล็กก็โผล่ออกมาจากพื้นดิน หน่ออ่อนๆ ที่โผล่ออกมารวดเร็วจนน่าทึ่งอย่างมาก นอกจากนี้ยังมีใบไม้สีเขียวที่มีขนาดเท่ากับพัดใบปาล์มปรากฏขึ้นตรงหน้า หลังจากความสูงของมันสูงขึ้นกว่าร
