ันระหว่างทาง!”มู่จื่อหานเก็บความอ่อนแอของเธอกลับเข้าไป สีหน้าที่จริงจังของเธอกลับมาอีกครั้ง เธอหันมาพยักหน้าแล้วเปิดประตูรถก่อนจะวิ่งหายเข้าไปในพุ่มหญ้าตามที่เขาบอกรถที่อยู่ตรงข้ามมีคนเดินลงมาสิบกว่าคนและในมือของพวกเขาก็มีอาวุธ ยังไงก็ไม่สามารถสู้กับคนเหล่านี้ได้ทางเดียวที่จะเอาตัวรอดคือการวิ่งหนี หลังจากลงจากรถแล้วเขาก็วิ่งหายเข้าไปในโพรงหญ้าทันทีภายในโพรงหญ้ามีแต่หญ้าที่รกรุงรัง เพียงไม่นานเย่ฮวาก็ตามมู่จื่อหานได้ทัน เขาจับข้อมือเธอไว้พร้อมกับกวาดตามองไปรอบๆตอนนี้มีเพียงแค่หนีไปยังถนนใหญ่เพื่อหาทางหนีออกไป ไม่เช่นนั้นหากหลบอยู่ที่นี่คงจะถูกคนพวกนั้นตามเจอแน่ อีกฝ่ายมีคนตั้งมากมายขนาดนั้นแถมยังมีอาวุธด้วย ยังไงก็สู้ไม่ได้!เสียงโหวกเหวกโวยวายดังขึ้นจากทางด้านหลัง คนเหล่านั้นกำลังวิ่งตามพวกเขามาแล้ว อีกฝ่ายไม่ใช่พวกสมองทึบ และพวกเขาก็พอจะเดาออกว่าเกิดเหตุการณ์อะไร ลักพาตัวหญิงสาวคนหนึ่งมาแต่กลับพบว่าผู้คุมตัวทั้งสี่ถูกจัดการไปแล้ว ต่อให้ใช้ก้นคิดก็พอจะเดาได้ว่าเกิดอะไรขึ้นพละกำลังที่เย่ฮวาเคยมีก่อนหน้านี้หายไปไม่น้อย ก่อนหน้านี้เขาวิ่งเร็วกว่านี้มาก อาจเป็นเพราะมู่จื่อหานอยู่ที่นี่ด้วยจึงทำให้รู้สึกไม่ค่อยสบายใจเท่าไหร่นัก นอกจากนี้เธอเองก็เป็นผู้หญิง การที่จะหลบหนีคนพวกนั้นได้ก็คงไม่ใช่เรื่องง่ายหลังจากวิ่งไปได้ครึ่งนาทีพวกเขาก็หยุดวิ่ง ก่อนที่เย่ฮวาจะชี้ไปยังที่ที่ห่างไกลออกไปแล้ว
