และมันก็จะเป็นแบบนั้นตลอดไปไม่มีวันที่จะแยกออกจากกันได้ เขารู้สึกมีความสุขที่ในชีวิตนี้ได้เกิดมาเป็นลูกชายของพวกเขา!……ภายในห้องเช่าหมายเลข XX ตึก X หมู่บ้านซินเฉิง เย่ฮวานั่งอยู่บนโซฟาภายในห้อง การปิดปรังปรุงเซิร์ฟเวอร์ของหลิงเกิงกำลังจะสิ้นสุดลงตอนเที่ยงคืนของวันนี้ และมันจะเปิดเซิร์ฟเวอร์ใหม่อีกครั้งพร้อมกับผู้เล่นมือใหม่อีกหลักล้านคนที่จะปรากฎตัวขึ้นภายในหมู่บ้านมือใหม่ อีกอย่างภายในเกมก็คงจะเกิดการเปลี่ยนแปลงครั้งใหม่ขึ้นด้วยอย่างแน่นอน นอกจากนี้แผนที่เมืองลั่วเซียวก็กำลังเกิดขึ้นด้วย หากไม่ใช่ผู้เล่นที่มีเลเวลสูงเกินกว่า 80 ก็ไม่สามารถที่จะเข้าไปอยู่ในเมืองได้กวาจื่อส่งข้อความมาหาเย่ฮวาว่าเขาจะมาถึงสถานีรถไฟตอนสองทุ่ม ตอนนี้เย่ฮวาก็ไม่ได้มีธุระอะไรต้องทำด้วย ระหว่างที่กำลังจะเอนตัวงีบหลับ จู่ๆ มู่จื่อหานก็โทรเข้ามา“ฮัลโหลเสี่ยวหาน~ โทรมาหาฉันมีธุระอะไรรึเปล่า?”มู่จื่อหานยิ้ม “ได้ยินกวาจื่อบอกว่านายกลับมาถึงแล้วตอนนี้ไม่ได้เล่นเกมฉันเบื่อมากเลย เยว่เอ๋อร์ก็กลับหนานจิงไปก่อนหน้านี้แล้ว พวกเราออกไปเดินเล่นกันเถอะ”เย่ฮวาคิด “เอาสิ ฉันเองก็กำลังเบื่อๆ อยู่พอดีเลย ว่าแต่จะไปเจอกันที่ไหนดีล่ะ?”“งั้นก็หน้าประตูมหาลัยแล้วกัน”“ได้! ไม่เกินครึ่งชั่วโมงน่าจะถึง!”“อื้ม!”……หลังจากวางสายเธอแล้วเย่ฮวาก็รีบวิ่งไปหน้าประตูมหาวิทยาลัยทันที ถ้าเรียกรถแท็กซี่ต้องจ่ายเงินมากกว่าขี่จักรยานไม่น้อย อี
