ยผู้แสนจะรักนวลสงวนตัวของผม พี่คือคนที่เรียบร้อยสุดเท่าที่ผมเคยเจอมาเลย’ มาก่อนสิแล้วฉันจะบอก”“เหอะๆ”เย่ฮวา หัวเราะแห้งๆ ตอบกลับไปก่อนที่จะทำการฆ่าพระตรงหน้าต่อโดยไม่ได้สนใจเธออีก ผู้หญิงคนนี้พูดมาได้ไม่อายปาก ให้บอกว่าเธอเรียบร้อยเนี่ยนะ? ถ้าบอกว่าเธอเรียบร้อยถ้างั้นทั้งโลกก็คงจะไม่มีผู้หญิงที่เรียบร้อยหลงเหลืออีกแล้วล่ะหวอหน่ายต้าร่างหว่อหลายเห็นเขาไม่สนใจเธอ เธอก็เค้นเสียงออกมาจากลำคอ “ฉันชื่นชมนายขนาดนี้ แต่นายกลับไม่สนใจฉันเลยเนี่ยนะ สมควรตายจริงๆ นายเนี่ย!”“ชื่นชม? เธอชื่นชมฉันตอนไหน?”หวอหน่ายต้าร่างหว่อหลายยิ้ม “ก็ฉันชื่นชมที่นายถูกคนของวิหารสังหารไล่ฆ่าแต่นายกลับยังใจเย็นแถมยังเก็บเลเวลต่ออย่างชิลๆ แบบไม่สะทกสะท้านอะไรเลยไง”“เหรอ? ฉันว่าเธอควรจะชื่นชมจื้อลี่ชาวฉุนมากกว่านะที่ยังไล่ล่าฉันครั้งแล้วครั้งเล่า หนำซ้ายังคงตามล่าอย่างไม่ละความพยายาม ยิ่งไปกว่านั้นการต่อสู้ก็เริ่มรุนแรงขึ้นโหดขึ้นเรื่อยๆ แถมไม่มีทีท่าว่าจะยอมถอดใจด้วย ”เจ๊หน่ายได้ยินเช่นนั้นก็ไม่รู้ว่าควรจะหัวเราะหรือร้องไห้ดี “เหอะ! ให้ฉันชมหมอนั่นเนี่ยนะ? ฉันยอมไปชมหมูดีกว่าที่จะไปชมหมอนั่นย่ะ”เย่ฮวา “……”“เอาเถอะ นายล่อพระแห่งความชั่วร้ายมาฆ่าพร้อมกันสองตัวเลยสิ ความเร็วแบบนี้ฉันว่านายรับมือได้อยู่แล้ว” พี่หน่ายพูดขึ้นด้วยน้าเสียงที่จริงจังขึ้นมา“นี่เจ๊ จะบอกให้ฉันไปตายรึไง!”“นี่นายคิดว่าฉันไม่มีอะไรให้ทำแล้วเลยม
