์เหล่านี้ยังมีหูอี้และเยว่ชงอยู่ด้วย
ขณะนี้ศิษย์ทั้งสิบสองคนมารวมตัวกันที่สำนักทดสอบยาครบถ้วน นักปรุงยาระดับวิญญาณทองคำและนักปรุงยาอีกสองท่านก็มาร่วมงานกันพร้อมหน้า เพียงแต่หลี่ลี่และ หลิวเหมยเอ๋อร์ไม่สามารถมาได้ จึงเปลี่ยนเป็นท่านเจ้าหน้าที่ไป๋มาดูแลที่นี่แทนบรรดาศิษย์สังเกตเห็นความแตกต่างอย่างชัดเจนในรูปลักษณ์ภายนอกหลังจากกินยาลูกกลอน หูหยุนซานยังคงแสร้งทำเป็นตรวจสอบอย่างจริงจัง ก่อนจะมองขุนนางผู้น้อยสีขาวด้วยสีหน้าเคร่งเครียด
“ขุนนางผู้น้อยสีขาว! เหตุใดนักปรุงยาหลี่ลี่ และนักปรุงยาหลิวจึงไม่มา? บัดนี้การทดสอบยาเสร็จสิ้นแล้ว ขุนนางผู้น้อยทั้งสองท่านอยู่ที่นี่ ข้าอยากถามต่อหน้าพวกท่านสักหน่อย ตอนทดสอบยาทุกคนกินยาลูกกลอนไม่เท่ากัน เรื่องนี้ไม่อาจตำหนิได้ แต่พวกข้าล้วนเป็นศิษย์ภายใน ควรได้รับการปฏิบัติอย่างเท่าเทียมกัน เมื่อการทดสอบยาเสร็จสิ้น จะชดเชยส่วนที่ขาดให้พวกข้าหรือไม่?” หูหยุนซานไม่ได้พูดอะไร แต่หูอี้กลับก้าวออกมา
การทดสอบยาสิบห้าวัน แต่ละคนได้รับยาลูกกลอนน้อยกว่าวันละสองเม็ด หูอี้และอีกสามคนขาดไปถึงหนึ่งร้อยยี่สิบเม็ดของยาเสริมกระดูก สำหรับหูหยุนซานแล้วนี่เป็นจำนวนไม่น้อย มูลค่าสูงกว่าหินวิญญาณที่ชดเชยไปก่อนหน้านี้มาก
ขุนนางผู้ใหญ่ตวนอวี่ชิ่งขมวดคิ้วเล็กน้อย แต่ไม่ได้พูดอะไร ส่วนขุนนางผู้น้อยสีขาวกล่าวเสียงเย็นชา “เรื่องนี้อยู่ภายใต้การดูแลของนักปรุงยา หลี่ลี่ตอนนี้เขากำลั