ี่ปากคาบบุหรี่ ระหว่างที่พ่นควันออกมาเมื่อเขาเห็นเย่ฮวา เขาก็ก้าวขาเข้าประตู มาอยู่ตรงหน้าก่อนจะกอดเขา พลางหัวเราะเสียงดังแล้วพูดว่า ”เย่ฮว่า ฉันมาหานายแล้ว ทำไมไม่ดีใจหน่อยละ? ”เย่ฮวาขมวดคิ้วพร้อมกับพูดว่า “ย้ายหน้านายออกไปให้พ้น! นายจะทำให้ฉันสำลักควันตาย ไม่อย่างนั้นฉันจะเตะก้นนายลงจากตึกชั้นห้า! ”คนคนนี้เป็นเพื่อนที่เย่ฮวารู้จักมา ตั้งแต่สมัยมัธยมต้นชื่อของเขาก็คือ โกวเซี๋ยน ชื่อเล่น กวาจื่อ พ่อแม่ของ โกวเซี๋ยน ตั้งชื่อเขาให้มีคำว่า เซี๋ยน เพราะมุ่งหวังให้เขาเป็นคนที่มีคุณธรรมและความสามารถ แต่กลับกลายเป็นว่าเขามีนิสัยแปลกประหลาด และมีรูปลักษณ์ที่น่าเกลียดแต่สิ่งเหล่านี้ก็ไม่ใช่อุปสรรค กวาจื่อกับเย่ฮวาเป็นเพื่อนซี้ย้าปีกสมัยอยู่โรงเรียนมัธยม พวกเขามักจะทะเลาะกันตีกันและสร้างแต่ปัญหา จนถึงตอนนี้ก็ยังมีบ้างแต่ถึงจะเป็นแบบนั้นพวกเขาก็สามารถรักษาสายสัมพันธ์ไว้ได้อย่างเหนียวแน่นกวาจื่อ ยิ้มแล้วก้าวถอยหลัง เพื่อดับบุหรี่จากนั้นก็เก็บบุหรี่ที่เหลือครึ่งมวนใส่ในกระเป๋าเสื้อแจ็กเกต เย่ฮวาเองก็คุ้นเคยกับพฤติกรรมเช่นนี้ และเขามักจะใช้ข้ออ้างว่า ก็ฉันเป็นคนประหยัดอดออมเมื่อมองเห็นกระเป๋าเดินทางใบใหญ่ เขาก็ถามอย่างระมัดระวังว่า ” นายกำลังทำอะไรอยู่ อย่าบอกนะว่าเพื่อนบ้านข้างห้องถูกรบกวนนายก็เลยต้องย้ายออก ”กวาจื่อจ้องมาที่เขาตาเขม็ง” นายคิดว่าฉันเป็นคนที่ทำอะไรแบบนั้นเหรอ? ”” หรือว่า ”” น้อง
