ย “หากเจ้าไม่ต้องการ เช่นนั้นข้าจะเอามันไปโยนไว้ที่ต้นหวายฉู่ใหญ่ในหมู่บ้านแทน”
เมื่อจางซิ่วเอ๋อได้ยินเช่นนั้น นางรีบกล่าวทันที “เช่นนั้นให้ข้าไม่ดีกว่าหรือ?”
หากมีผู้อื่นรับเอาของเหล่านี้ไป นางจะรู้สึกทุกข์ใจมากขนาดไหน? เช่นนั้นให้นางย่อมดีกว่า!
มุมปากของเนี่ยหย่วนเฉียวยกยิ้มเล็กน้อย
จางซิ่วเอ๋อกุมขมับเบา ๆ นางรู้สึกไร้อำนาจต่อรองเสมอเมื่ออยู่ต่อหน้าเนี่ยหย่วนเฉียว
เขามักจะมีอำนาจต่อรองเสมอ และนางไม่เคยปฏิเสธได้เลยสักครั้ง
“รีบล้างมือแล้วไปกินข้าวเถิด” จางซิ่วเอ๋อทำอะไรไม่ถูก จึงรีบชักชวนทั้งสองคนมารับประทานมื้อค่ำ
เถี่ยเสวียนเห็นว่ามีของกินมากมาย เขาก็รู้สึกมีความสุขที่จะได้กิน
ทว่าสำหรับเนี่ยหย่วนเฉียวแล้ว เมื่อเขาคิดว่าจะไม่ได้พบเจอจางซิ่วเอ๋อทุกวัน เงาแห่งความโศกเศร้าพลันปรากฏขึ้นในจิตใจ เช่นนี้แม้อาหารตรงหน้าจะอร่อยเพียงใด แต่มันก็ไม่ต่างอะไรกับการเคี้ยวขี้ผึ้ง
หลังจากรับประทานอาหารเสร็จ จางซิ่วเอ๋อเก็บเหยื่อทั้งหมดและขนพวกมันไปไว้ที่บ้านหลังใหม่
ตอนนี้ทั้งจวี๋ฮวา แม่เฒ่าหวัง แม่เฒ่าหลิว และคนอื่น ๆ ต่างเข้ามาช่วยจางซิ่วเอ๋อจัดข้าวของ
นางต้องการเชิญแขกมาร่วมรับประทานอาหารเย็นในวันพรุ่งนี้ เช
