จางต้าเหอพูดทันที “จะให้ข้าไปไหน? ข้าต้องช่วยจับตาดูคนเหล่านี้ พวกเจ้าสองคนยังเด็กนักและอาจถูกหลอกได้ง่าย”
โหยวชวนรู้สึกไม่มีความสุขเมื่อได้ยินเช่นนี้ เขากล่าวอย่างตรงไปตรงมา “เจ้ากังวลเรื่องพวกเรางั้นหรือ? กลัวว่าพวกเราจะซุกซ่อนสิ่งใดงั้นหรือ?”
“ย่อมเป็นเช่นนั้น พวกเจ้ามิใช่ครอบครัวข้า! ใครจะทราบว่าคิดสิ่งใดในใจ!” จางต้าเหอกล่าวพร้อมพ่นลมอย่างเย็นชา
ทันทีที่กล่าวเช่นนี้ ไม่ใช่แค่โหยวชวนเท่านั้นที่ไม่พอใจ ทุกคนก็รู้สึกขุ่นเคืองด้วยทันที
“เจ้ากำลังพูดเรื่องอะไร?” ใครบางคนกล่าวขึ้นอย่างไม่พอใจ
จางต้าเหอเย้ยหยันทันที “ข้ากำลังพูดอะไรงั้นหรือ? ข้าก็เพียงแค่บอกว่าพวกเจ้าไม่มีความสามารถ ครอบครัวข้าก็ไม่จำเป็นต้องจ่ายค่าจ้าง หากไม่ต้องการฟังข้าก็ไม่ต้องรับเงิน! เช่นนั้นก็ไสหัวออกไปให้พ้นซะ!”
“ตั้งแต่เจ้ากล่าวออกมาเช่นนั้น ข้าก็คิดแล้วว่าข้าไม่ควรจะทำงานนี้ต่อไป” มีคนหนึ่งกล่าวขึ้นมาอย่างไม่พอใจ หากฟังคำพูดของจางต้าเหอแล้ว เหมือนว่าพวกเขาไม่ต้องการจ่ายค่าจ้าง? แล้วจะอยู่ทำงานต่อเพื่ออะไรกัน?
“หากเจ้าไม่อยากทำ ก็ออกไปซะ มีคนอยากทำงานนี้มากมาย!” จางต้าเหอพูดต่อ
เดิมคนเหล่านี้อยู่ในกลุ่ม และเมื่อจางต้า
