าย หากนางไม่มีความงามเช่นเจ้า ข้าไม่มีวันชอบนางแน่นอน” หวังกลากเกลื้อนกล่าวปลอบโยน
รุ่ยเซียงเม้มริมฝีปากแน่น “เช่นนั้นข้าจะลองคิดดู”
ใช่แล้ว นางต้องคิดเรื่องนี้ก่อน
ไม่ว่าสิ่งที่หวังกลากเกลื้อนกล่าวมาจะเป็นจริงหรือไม่ แต่หากนางช่วยหวังกลากเกลื้อนสำเร็จจริง ๆ จางซิ่วเอ๋อก็ไม่มีทางหยิ่งผยองต่อไปได้ใช่หรือไม่? นางต้องยอมรับว่าหลับนอนกับผู้ชาย? คราวนี้นางจะทำให้ทุกคนในหมู่บ้านรับรู้ว่าจางซิ่วเอ๋อเป็นสตรีแพศยา
นางต้องคิดวิธีเพื่อจะบรรลุเป้าหมายนี้ และยังต้องได้รับผลประโยชน์มากที่สุด
ไม่ต้องพูดถึงหวังกลากเกลื้อนที่ต้องการผลประโยชน์ของจางซิ่วเอ๋อ และผู้ที่ปรารถนาให้จางซิ่วเอ๋อตายตกเช่นรุ่ยเซียงเลย ตอนนี้ในตระกูลจางก็กำลังวุ่นวายมากเช่นกัน
แม่เถายืนอยู่ในลานบ้านก่อนกล่าวว่า “กิน กิน กิน ในหนึ่งวันรู้เพียงว่าจะกินอะไรดี ช่างวิเศษวิโสเสียจริงที่สามารถคลอดเด็กป่วยออกมาได้!”
“มีลูกสาวไม่เพียงแต่เป็นตัวขาดทุนเท่านั้น แต่นางยังเป็นคนงี่เง่าด้วย ได้ถือครองสิ่งดี ๆ แต่กลับไม่รู้วิธีที่จะกตัญญูต่อครอบครัวของตนเอง สร้างบ้านเป็นเรื่องใหญ่แต่กลับไม่คิดจะปรึกษาครอบครัว!” แม่เถาสาปแช่งอย่างเย็นชา
“แม้นางต้องการสร้างบ้านจริ
