๋ยวนี้!”
หากไม่มีผลประโยชน์ แม่เฒ่าหลิวคงคิดจากไปแล้ว แต่เพราะมีผลประโยชน์มากมาย ใบหน้าคือสิ่งใดกันเล่า? แม่เฒ่าหลิวเริ่มหยอกเย้าทันที
“โอ้ ข้าจะไม่ไปจากที่นี่แน่นอน ข้ามาเพื่อดูแลลูกสะใภ้ของเจ้า ทั้งจางต้าหูและเหมยจื่อต่างก็ไม่ขับไล่ข้าออกไป แล้วเหตุใดเจ้าจึงคิดขับไล่ข้าเล่า?” หลังจากแม่เฒ่าหลิวกล่าวจบ นางก็ปิดประตูกระแทกใส่หน้าแม่เฒ่าจางอย่างไม่แยแส
ในเวลานี้จางต้าหูกลับมาจากข้างนอก
แม่เฒ่าจางโกรธจัดทันที นางคว้าจางต้าหูเอาไว้พร้อมตะโกน “ข้าให้กำเนิดบุตรชายไร้ประโยชน์เช่นเจ้าได้อย่างไร? เหตุใดเจ้าจึงไม่ขับไล่นังเฒ่าหลิวให้ข้า?”
จางต้าหูตกตะลึงอยู่สักครู่หนึ่ง จากนั้นเขาจึงบ่นพึมพำออกมา “ท่านแม่ นางเป็นคนใจดี ให้นางอยู่ดูแลเหมยจื่อเถอะ”
จางซิ่วเอ๋อพูดกล่าวกับจางต้าหูเอาไว้แล้วก่อนหน้านี้
นางบอกว่ามีคนในครอบครัวต้องการฆ่าเป่าเอ๋อร์ เช่นนี้จึงให้แม่เฒ่าหลิวอยู่ที่นี่ก่อน เช่นนี้จะสะดวกในการดูแลเป่าเอ๋อร์มากกว่า
หากเป่าเอ๋อร์ตายตกไป เขาคงต้องตายตามไปแน่นอน
จางต้าหูมองอนาคตที่สดใสตรงหน้า หลังจากถูกกักขังมานานหลายปี ในที่สุดเขาก็ได้รับลูกชาย เวลานี้เขารักลูกมาก และแน่นอนว่าคราวนี้เขาไม่คิดจะเชื่อฟังแม่เฒ่าจาง
ท้
